Włodzimierz Smolarek

Włodzimierz Smolarek, właściwie Włodzimierz Wojciech Smolarek, był polskim piłkarzem, trenerem i działaczem piłkarskim. Urodził się 16 lipca 1957 roku w Aleksandrowie Łódzkim, zmarł 7 marca 2012 roku w tym samym mieście. Był legendą Widzewa Łódź, reprezentantem Polski, brązowym medalistą mundialu 1982 i ojcem Euzebiusza „Ebiego” Smolarka.

Kim jest Włodzimierz Smolarek – najważniejsze fakty

Włodzimierz Wojciech Smolarek urodził się 16 lipca 1957 roku w Aleksandrowie Łódzkim. Jego znak zodiaku to Rak. Mierzył 171 cm. Grał jako pomocnik lub napastnik. Kariera klubowa: Włókniarz Aleksandrów Łódzki (1967-1973), Widzew Łódź (1973-1977, 1979-1986), Legia Warszawa (1977-1979 – służba wojskowa), Eintracht Frankfurt (1986-1988), Feyenoord, FC Utrecht. W Widzewie rozegrał 224 mecze i strzelił 71 bramek. Zdobył mistrzostwo Polski w 1982 i 1983 roku oraz Puchar Polski w 1985 roku. Z Eintrachtem Frankfurt zdobył Puchar Niemiec w 1988 roku. W reprezentacji Polski rozegrał 60 meczów i strzelił 13 bramek. Brązowy medalista mistrzostw świata 1982. Na mundialu 1986 strzelił jedynego gola Polski w meczu z Portugalią (1:0). Zmarł nagle 7 marca 2012 roku w wieku 54 lat. Widzew zastrzegł jego numer 11. Pseudonim: „Smolar”.

Najczęściej zadawane pytania o Włodzimierza Smolarka

Kiedy urodził się Włodzimierz Smolarek?

Włodzimierz Smolarek urodził się 16 lipca 1957 roku w Aleksandrowie Łódzkim.

Kiedy zmarł Włodzimierz Smolarek?

Włodzimierz Smolarek zmarł 7 marca 2012 roku w Aleksandrowie Łódzkim, w wieku 54 lat.

Jak naprawdę nazywał się Włodzimierz Smolarek?

Pełne imię i nazwisko Włodzimierza Smolarka to Włodzimierz Wojciech Smolarek.

Jakiego znaku zodiaku był Włodzimierz Smolarek?

Włodzimierz Smolarek urodził się 16 lipca, więc jego znakiem zodiaku był Rak.

Ile wzrostu miał Włodzimierz Smolarek?

Retro Futbol podaje wzrost Włodzimierza Smolarka jako 171 cm.

Na jakiej pozycji grał Włodzimierz Smolarek?

Włodzimierz Smolarek grał jako pomocnik lub napastnik. Najczęściej kojarzony jest z rolą ofensywnego zawodnika, skrzydłowego i piłkarza odpowiedzialnego za szybkie ataki.

W jakich klubach grał Włodzimierz Smolarek?

Włodzimierz Smolarek grał w Włókniarzu Aleksandrów Łódzki, Widzewie Łódź, Legii Warszawa, Eintrachcie Frankfurt, Feyenoordzie i FC Utrecht. Najważniejszym klubem jego kariery był Widzew Łódź.

Ile meczów zagrał Włodzimierz Smolarek w reprezentacji Polski?

Włodzimierz Smolarek rozegrał w reprezentacji Polski 60 meczów i strzelił 13 goli. Łączy Nas Piłka zwraca uwagę, że wszystkie jego gole padły w meczach o punkty.

Jakie sukcesy odniósł Włodzimierz Smolarek?

Z Widzewem Łódź Włodzimierz Smolarek zdobył dwa mistrzostwa Polski (1982, 1983) i Puchar Polski (1985), z Eintrachtem Frankfurt zdobył Puchar Niemiec w 1988 roku, a z reprezentacją Polski 3. miejsce na mistrzostwach świata 1982 w Hiszpanii.

Co Smolarek zrobił z Portugalią na mundialu 1986?

Na mundialu 1986 w Meksyku Włodzimierz Smolarek zdobył jedynego gola reprezentacji Polski na całym turnieju. Była to bramka w wygranym 1:0 meczu z Portugalią, która pomogła Polsce przejść do kolejnej rundy.

Ile goli strzelił Smolarek dla Widzewa?

Według Retro Futbolu Włodzimierz Smolarek rozegrał w Widzewie Łódź łącznie 224 mecze i zdobył 71 bramek.

Czy Smolarek grał w Bundeslidze?

Tak. W latach 1986-1988 Włodzimierz Smolarek grał w Eintrachcie Frankfurt. Oficjalna strona klubu podaje, że rozegrał dla niego 63 mecze ligowe i zdobył 13 bramek. W 1988 roku zdobył z Eintrachtem Puchar Niemiec po zwycięstwie nad VfL Bochum.

Czy Włodzimierz Smolarek był ojcem Euzebiusza Smolarka?

Tak. Euzebiusz „Ebi” Smolarek jest synem Włodzimierza Smolarka i również był reprezentantem Polski. Włodzimierz miał też drugiego syna, Mariusza.

Dlaczego Widzew zastrzegł numer 11?

Numer 11 został zastrzeżony przez Widzew Łódź po śmierci Włodzimierza Smolarka jako forma uhonorowania jednej z największych legend klubu. Przy stadionie w Łodzi powstała także ulica imienia Włodzimierza Smolarka, którą symbolicznie otworzył jego syn Euzebiusz.

Kim był Włodzimierz Smolarek?

Włodzimierz Smolarek to legendarny polski piłkarz, urodzony 16 lipca 1957 roku w Aleksandrowie Łódzkim, zmarły 7 marca 2012 roku. Brązowy medalista mistrzostw świata 1982, dwukrotny mistrz Polski z Widzewem Łódź, zdobywca Pucharu Niemiec z Eintrachtem Frankfurt, ojciec Euzebiusza Smolarka.

Dane podstawowe i pochodzenie Włodzimierza Smolarka

Włodzimierz Wojciech Smolarek urodził się 16 lipca 1957 roku w Aleksandrowie Łódzkim. Jego znak zodiaku to Rak. Był piłkarzem mocno związanym z regionem łódzkim: zaczynał w lokalnym Włókniarzu Aleksandrów Łódzki, największą legendę zbudował w Widzewie Łódź, a po śmierci to właśnie w Łodzi i Aleksandrowie Łódzkim najczęściej podkreślano jego znaczenie dla polskiej piłki.

Jego droga do piłki nie zaczęła się w wielkiej akademii ani w komfortowych warunkach. Ojciec Smolarka, Ryszard, grał w lokalnym Włókniarzu Aleksandrów Łódzki i później był związany z klubem organizacyjnie. To właśnie ojciec zaprowadził młodego Włodka na pierwszy trening. Smolarek uczył się też zawodu cukiernika, co później stało się jednym z ciekawszych, często przypominanych biograficznych szczegółów.

Dzieje.pl, powołując się na informacje PZPN, pisało po jego śmierci, że był jednym z najwybitniejszych zawodników w historii polskiego futbolu, brązowym medalistą mistrzostw świata w 1982 roku i kluczowym piłkarzem reprezentacji lat 80.

Wygląd, wzrost i charakterystyczny wizerunek Włodzimierza Smolarka

Włodzimierz Smolarek nie był piłkarzem wysokim ani imponującym samą sylwetką. Retro Futbol podaje jego wzrost jako 171 cm. Grał jako pomocnik lub napastnik, najczęściej kojarzony jest ze skrzydłem, ofensywą, pressingiem, zrywami i walką o każdą piłkę. Nie należał do zawodników, którzy dominowali fizycznie w polu karnym.

Jego siła była inna: szybkość, nieustępliwość, balans ciała, lewa noga, spryt i gotowość do gry na granicy kontaktu z obrońcą. Na zdjęciach z lat 80. Smolarek jest łatwo rozpoznawalny: ciemne, gęste włosy, mocna szczęka, skupiona twarz i sylwetka piłkarza, który wyglądał jak ktoś gotowy do biegu jeszcze zanim piłka została zagrana.

Kibice Widzewa zapamiętali go nie jako eleganta boiska, lecz jako zawodnika z charakterem. W tekstach wspomnieniowych regularnie wraca określenie „waleczne serce”, a Łączy Nas Piłka pisało o nim jako o człowieku, który potrafił zatańczyć „walca w narożniku boiska” i pędzić z piłką, mijając rywali jak tyczki slalomowe.

Początki kariery Włodzimierza Smolarka

Smolarek zaczynał w Włókniarzu Aleksandrów Łódzki, gdzie grał w latach 1967-1973. Następnie trafił do Widzewa Łódź, najpierw do drużyn młodzieżowych, a później do pierwszego zespołu. W Widzewie występował w latach 1973-1977 i 1979-1986, z przerwą na służbę wojskową i grę w Legii Warszawa w latach 1977-1979. Ten epizod w Legii był typowy dla tamtych czasów, gdy obowiązkowa służba wojskowa i kluby związane z resortami mogły wpływać na kariery zawodników.

Po powrocie do Widzewa Smolarek stał się jednym z najważniejszych piłkarzy drużyny, która weszła do historii polskiej piłki. Retro Futbol podaje, że w Widzewie rozegrał łącznie 224 mecze i zdobył 71 bramek.

Widzew Łódź – największy klubowy rozdział Włodzimierza Smolarka

Najmocniej Włodzimierz Smolarek kojarzony jest z Widzewem Łódź. To w tej drużynie zdobył dwa mistrzostwa Polski i Puchar Polski, a także występował w europejskich pucharach. Z Widzewem sięgnął po mistrzostwo Polski w 1982 i 1983 roku oraz Puchar Polski w 1985 roku. Widzew tamtych lat był jednym z najważniejszych klubów w Polsce, zespołem walczącym bez kompleksów z europejskimi rywalami.

Smolarek był dla tej drużyny kimś więcej niż tylko strzelcem. Był symbolem widzewskiego charakteru. W tekstach o nim regularnie wraca motyw zawodnika, który potrafił zmęczyć obrońcę nie tylko szybkością, ale też uporem. Nie odpuszczał strat, szukał kontaktu, szarpał grę, walczył o piłki pozornie przegrane.

W pamięci kibiców pozostały też jego gole w europejskich pucharach. Biblioteka PZPN przypomina między innymi bramki Smolarka w meczach Widzewa z Juventusem, Anderlechtem, Liverpoolem i Borussią Mönchengladbach. To nie były trafienia z przypadkowych sparingów, tylko gole w spotkaniach, które budowały międzynarodową markę Widzewa.

Włodzimierz Smolarek w reprezentacji Polski

W reprezentacji Polski Smolarek rozegrał 60 meczów i strzelił 13 bramek. RSSSF, Łączy Nas Piłka i Dzieje.pl zgodnie podają właśnie taki bilans. Co ciekawe, Łączy Nas Piłka zwraca uwagę, że wszystkie gole Smolarka dla kadry padły w meczach o punkty, a więc w spotkaniach, które naprawdę ważyły w eliminacjach albo turniejach.

W kadrze zadebiutował 12 października 1980 roku w meczu z Argentyną. Niedługo później stał się jednym z najważniejszych ludzi reprezentacji prowadzonej przez Antoniego Piechniczka. Największe znaczenie miały jego dwa gole w wyjazdowym meczu eliminacji mundialu 1982 z NRD w Lipsku. Polska wygrała 3:2, a te bramki pomogły biało-czerwonym awansować na turniej w Hiszpanii.

Na mundialu 1982 Smolarek był częścią zespołu, w którym grali między innymi Zbigniew Boniek, Władysław Żmuda, Grzegorz Lato, Andrzej Szarmach, Janusz Kupcewicz, Paweł Janas i Józef Młynarczyk. Szczególnie mocno zapamiętano jego zachowanie w meczu ze Związkiem Radzieckim, kiedy Polska potrzebowała remisu do awansu. Smolarek potrafił utrzymywać piłkę przy chorągiewce, prowokować rywali do biegania za nim i „tańczyć” przy linii końcowej, zyskując bezcenne sekundy.

Mundial 1986 i gol Włodzimierza Smolarka z Portugalią

Cztery lata później Smolarek wystąpił na mistrzostwach świata w Meksyku. Polska nie była już tak silna jak w 1982 roku, ale awansowała z grupy, a jedynego gola biało-czerwonych na całym turnieju zdobył właśnie Smolarek. Była to bramka w meczu z Portugalią, wygranym 1:0, która pomogła Polsce przejść do kolejnej rundy.

Ten gol dobrze podsumowuje Smolarka jako reprezentanta. Nie był może piłkarzem, który zawsze grał najbardziej efektownie, ale bardzo często pojawiał się tam, gdzie potrzebny był konkret. W eliminacjach do mundialu 1982 strzelał NRD, na mundialu 1982 strzelił Peru, w 1986 roku dał zwycięstwo z Portugalią. Dlatego określenie „mistrz ważnych goli” nie jest tylko publicystycznym hasłem, ale wynika z jego realnego dorobku.

Kariera zagraniczna Włodzimierza Smolarka – Eintracht, Feyenoord, Utrecht

W 1986 roku, po wielu latach gry w Polsce, Smolarek wyjechał na Zachód. Najpierw trafił do Eintrachtu Frankfurt. Oficjalna strona Eintrachtu po jego śmierci przypominała, że w latach 1986-1988 rozegrał dla klubu 63 mecze ligowe i zdobył 13 bramek. Już w debiucie przeciw Fortunie Düsseldorf strzelił dwa gole, szybko zdobywając sympatię kibiców dzięki pracowitości i zaangażowaniu. W 1988 roku był częścią drużyny Eintrachtu, która zdobyła Puchar Niemiec po zwycięstwie z VfL Bochum.

Później grał w Holandii – najpierw w Feyenoordzie, a następnie w FC Utrecht. Retro Futbol podaje, że w Feyenoordzie wystąpił w 46 meczach i strzelił 13 goli, a w FC Utrecht rozegrał 166 spotkań i zdobył 33 bramki. W Holandii spędził ważną część życia sportowego i rodzinnego. To właśnie tam rozwijał się później jego syn Euzebiusz, a nazwisko Smolarek stało się rozpoznawalne także w niderlandzkim futbolu.

Styl gry Włodzimierza Smolarka

Smolarek był piłkarzem szybkim, zadziornym i bardzo trudnym do upilnowania. Grał jako skrzydłowy, ofensywny pomocnik albo napastnik. Nie zawsze wyglądał jak klasyczny artysta futbolu, ale miał w sobie coś, czego trenerzy i kibice szukają w meczach o stawkę: gotowość do walki, odporność psychiczną i instynkt ważnego gola.

Jego boiskowy styl dobrze oddaje przydomek „Smolar”. Był swojski, krótki, twardy i pasował do zawodnika, który nie potrzebował długich opowieści o własnym talencie. Smolarek wychodził na boisko i pracował. Potrafił dryblować, ale jego drybling nie był ozdobą samą w sobie. Był narzędziem do zyskania czasu, minięcia rywala albo sprowokowania błędu. Szczególnie słynna była jego umiejętność utrzymywania piłki przy linii bocznej lub w narożniku, gdy drużyna potrzebowała uspokoić mecz.

Włodzimierz Smolarek po zakończeniu kariery

Po zakończeniu gry Smolarek nie odszedł z futbolu. Pracował z młodzieżą w Feyenoordzie, gdzie według Retro Futbolu był trenerem grup młodzieżowych przez 13 lat. W tym samym środowisku rozwijał się jego syn Euzebiusz, późniejszy reprezentant Polski, piłkarz Feyenoordu, Borussii Dortmund, Racingu Santander, Boltonu, Polonii Warszawa i Jagiellonii Białystok.

Smolarek pracował także jako skaut PZPN. Był więc po karierze kimś, kto nadal funkcjonował między Polską i Holandią, między zawodowym futbolem i szkoleniem młodych piłkarzy. Warto podkreślić, że nie był człowiekiem, który po zejściu z boiska kompletnie zniknął z piłki. Został przy niej, tyle że w mniej medialnej roli.

Życie prywatne Włodzimierza Smolarka

Włodzimierz Smolarek był ojcem Euzebiusza Smolarka, znanego jako „Ebi”, który również został reprezentantem Polski i jedną z najważniejszych postaci eliminacji Euro 2008. Publiczne źródła wskazują także, że miał drugiego syna, Mariusza. W materiałach o Euzebiuszu regularnie podkreśla się, że jest synem Włodzimierza Smolarka, a historia tej rodziny jest jednym z najciekawszych piłkarskich przykładów przekazania sportowej tradycji z pokolenia na pokolenie.

Wątek rodzinny jest w tej biografii ważny, bo Euzebiusz nie tylko został piłkarzem, ale też powtórzył pewien symboliczny motyw ojca. Włodzimierz strzelił Portugalii gola na mundialu 1986, a Ebi zdobył dwie bramki przeciw Portugalii w eliminacjach Euro 2008. Portugalskie media po śmierci Włodzimierza zwracały nawet uwagę, że rodzina Smolarków źle kojarzy się ich reprezentacji.

Śmierć i upamiętnienie Włodzimierza Smolarka

Włodzimierz Smolarek zmarł nagle 7 marca 2012 roku w Aleksandrowie Łódzkim, w wieku 54 lat. Informacja o jego śmierci była wstrząsem dla środowiska piłkarskiego, bo odszedł stosunkowo młodo, jeszcze przed Euro 2012, przy którego organizacyjnym sukcesie Polska mocno żyła piłką.

Po śmierci pamięć o nim pielęgnowały zarówno polskie, jak i holenderskie kluby. Eintracht Frankfurt przypominał jego wkład w zdobycie Pucharu Niemiec, a w Holandii pamiętano go jako piłkarza Feyenoordu i Utrechtu oraz trenera młodzieży. W Polsce Widzew zastrzegł numer 11, z którym Smolarek jest najmocniej kojarzony, a przy stadionie w Łodzi powstała ulica jego imienia. W 2017 roku Euzebiusz Smolarek symbolicznie otworzył ulicę imienia swojego ojca przy stadionie Widzewa.

Kontrowersje i trudniejsze momenty Włodzimierza Smolarka

W karierze Smolarka nie ma jednej wielkiej afery, która przesłaniałaby jego boiskowy dorobek. Były jednak trudniejsze momenty typowe dla piłkarza z tamtej epoki. Jednym z nich był epizod w Legii Warszawa, związany ze służbą wojskową. Dla wielu zawodników PRL-u takie transfery i przesunięcia nie były wyłącznie sportowym wyborem, ale wynikały z ówczesnego systemu i powiązań klubów z instytucjami państwowymi.

Drugim trudnym tematem była późna możliwość wyjazdu na Zachód. Podobnie jak wielu świetnych polskich piłkarzy tamtych czasów, Smolarek trafił do lig zachodnich dopiero jako dojrzały zawodnik. Mimo to potrafił odnaleźć się w Eintrachcie, Feyenoordzie i Utrechcie. Gdyby grał w innych realiach transferowych, jego kariera międzynarodowa mogłaby zacząć się kilka lat wcześniej.