Sam Smith

Sam Smith (ur. 19 maja 1992 roku w Londynie jako Samuel Frederick Smith) to brytyjski artysta muzyczny, znany z piosenek Stay with Me, Latch i Unholy, pięciu nagród Grammy oraz albumu Hazel Eyes z 2026 roku. Twórczość łączy elementy soulu, popu, gospel i tanecznej muzyki elektronicznej.

Imię i nazwisko Samuel Frederick Smith
Data urodzenia 19 maja 1992
Wiek 34 lata
Miejsce urodzenia Londyn, Wielka Brytania
Znak zodiaku Byk
Wzrost 187 cm
Narodowość brytyjska
Zawód wokalista, autor tekstów
Najważniejsze piosenki Stay with Me, Latch, Unholy
Albumy In the Lonely Hour, The Thrill of It All, Love Goes, Gloria, Hazel Eyes

Najczęściej zadawane pytania o Sama Smitha

Sam Smith wiek

Sam Smith ma 34 lata. Kolejne, 35. urodziny obchodzi 19 maja 2027 roku.

Ile lat ma Sam Smith?

Sam Smith ma 34 lata. Urodził się 19 maja 1992 roku w Londynie.

Kiedy urodziło się Sam Smith?

Sam Smith urodziło się 19 maja 1992 roku w Londynie, w Anglii. Artysta występuje pod nazwiskiem Smith od początku rozpoznawalnej kariery muzycznej.

Ile wzrostu ma Sam Smith?

Sam Smith ma 187 cm wzrostu.

Jak naprawdę nazywa się Sam Smith?

Pełne imię i nazwisko artysty to Samuel Frederick Smith. Na scenie używa skróconej formy Sam Smith.

Skąd pochodzi Sam Smith?

Sam Smith pochodzi z Wielkiej Brytanii i urodziło się w Londynie. W młodości uczęszczało do szkoły w Bishop’s Stortford.

Jaki znak zodiaku ma Sam Smith?

Sam Smith urodziło się 19 maja, dlatego znakiem zodiaku artysty jest Byk.

Z jaką piosenką Sam Smith zdobyło sławę?

Jednym z pierwszych dużych sukcesów Smith był utwór Latch, nagrany z duetem Disclosure w 2012 roku. Ogromną solową popularność przyniosło później Stay with Me.

Ile nagród Grammy zdobyło Sam Smith?

Sam Smith zdobyło pięć nagród Grammy. Cztery otrzymało w 2015 roku, a piątą w 2023 roku za Unholy z Kim Petras.

Czy Sam Smith ma Oscara?

Sam Smith otrzymało Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną Writing’s on the Wall z filmu Spectre. Statuetkę wręczono podczas ceremonii w 2016 roku.

Kto śpiewa Unholy z Samem Smithem?

W utworze Unholy Samowi Smithowi towarzyszy niemiecka piosenkarka Kim Petras. Piosenka ukazała się w 2022 roku i otrzymała Grammy w 2023 roku.

Jakie albumy nagrało Sam Smith?

Sam Smith wydało pięć albumów studyjnych: In the Lonely Hour, The Thrill of It All, Love Goes, Gloria oraz Hazel Eyes. Ostatni z nich ukazał się w sierpniu 2026 roku.

Kiedy wyszedł album Hazel Eyes?

Album Hazel Eyes Sama Smitha ukazał się 21 sierpnia 2026 roku nakładem Capitol Records. Znalazło się na nim dwanaście utworów.

Jakie piosenki są na Hazel Eyes?

Na Hazel Eyes znalazły się między innymi My Guy, Moondance z Feist, Oh Mother, Constant Companion i To Be Free. Album zawiera dwanaście kompozycji.

Co oznacza To Be Free w karierze Sama Smitha?

To Be Free jest nazwą piosenki oraz serii kameralnych rezydencji koncertowych Sama Smitha. Koncerty odbywały się w latach 2025 i 2026.

Kto śpiewa Stay with Me?

Stay with Me wykonuje Sam Smith. Utwór pochodzi z albumu In the Lonely Hour wydanego w 2014 roku i zdobył dwie nagrody Grammy.

Z kim współpracowało Sam Smith?

Sam Smith współpracowało między innymi z Disclosure, Naughty Boy, Calvinem Harrisem, Normani, Kim Petras i Feist. Nagrania reprezentują pop, soul oraz muzykę taneczną.

Kim jest Sam Smith?

Sam Smith to brytyjski artysta muzyczny, znany z Stay with Me, Latch i Unholy. W dorobku ma pięć studyjnych albumów i liczne nagrody.

Kim jest Sam Smith – najważniejsze informacje

Sam Smith jest brytyjskim wykonawcą popu i soulu, którego międzynarodowa kariera rozpoczęła się na początku lat 2010. Wokalny udział w Latch grupy Disclosure zwrócił uwagę publiczności na charakterystyczny głos artysty, a debiut In the Lonely Hour i przebój Stay with Me uczyniły z Smith jedną z największych gwiazd 2014 roku. Kolejne wydawnictwa rozwijały zainteresowanie brzmieniami gospel, R&B i muzyki tanecznej. Wśród najważniejszych nagrań można wymienić również Writing’s on the Wall, Too Good at Goodbyes, Promises i Unholy. Piosenki te zdobyły szerokie uznanie i umocniły pozycję muzyka na międzynarodowej scenie.

Artysta otrzymał pięć statuetek Grammy i Oscara za utwór do filmu Spectre. Po albumach The Thrill of It All, Love Goes i Gloria wydało w sierpniu 2026 roku piątą płytę Hazel Eyes. Materiał obejmuje dwanaście utworów i powstał w okresie, gdy Smith rozwijało kameralną formę występów w ramach cyklu To Be Free. Na przestrzeni kariery muzyka artysty łączy emocjonalne teksty, charakterystyczną barwę wokalu i zróżnicowane aranżacje. W 2026 roku pozostaje aktywną postacią światowej muzyki pop.

Dzieciństwo, rodzina i pierwsze próby muzyczne

Sam Smith urodziło się 19 maja 1992 roku w Londynie jako Samuel Frederick Smith. Dzieciństwo spędziło w Anglii, dorastając w otoczeniu, w którym muzyka była ważną częścią codziennego życia. Uczęszczało do St Mary’s Catholic School w Bishop’s Stortford, a śpiewem fascynowało się od dziecka. Zanim nazwisko Smith trafiło na światowe listy przebojów, artysta rozwijał głos, występował przed publicznością i stopniowo poznawał mechanizmy pracy w branży. Ten okres miał znaczenie zwłaszcza dla późniejszego repertuaru: silnie emocjonalnego, opartego na interpretacji słów i starannej kontroli melodii.

Do najważniejszych inspiracji artystycznych należały tradycje soulu, gospel i klasycznego popu. Smith słuchało wykonawców obdarzonych potężnym, wyrazistym głosem, takich jak Aretha Franklin czy Stevie Wonder. Z czasem zaczęło jednak interesować się również nowoczesną elektroniką, co stworzyło podłoże pod pierwsze sukcesy. Umiejętność łączenia intymnego śpiewu z taneczną produkcją okazała się jednym z wyróżników twórczości. W pierwszych latach kariery nie było jeszcze jasne, czy artysta rozwinie się przede wszystkim jako wokalista balladowy, czy wykonawca muzyki klubowej.

Disclosure i Latch – przełom w 2012 roku

Szeroka publiczność usłyszała głos Sama Smitha w utworze Latch duetu Disclosure, opublikowanym w 2012 roku. Piosenka opierała się na dynamicznym rytmie elektronicznym, ale centralną rolę odgrywała ekspresyjna partia wokalna. Jej sukces pomógł przedstawić młodego wykonawcę słuchaczom, którzy wcześniej nie zetknęli się z twórczością Smith. Latch stało się także ważnym przykładem tego, że muzyka klubowa może skutecznie łączyć taneczny puls z wokalem kojarzonym z soulem. Współpraca z Disclosure otworzyła drogę do dalszych nagrań, występów i profesjonalnych kontaktów w muzycznym świecie.

Następny ważny krok stanowiła współpraca z Naughty Boy przy La La La z 2013 roku. Piosenka zdobyła dużą popularność w Wielkiej Brytanii i poza nią, umacniając rozpoznawalność wokalisty jeszcze przed premierą autorskiego albumu. Równocześnie Smith przygotowywało własny materiał, który odróżniał się od tanecznych przebojów spokojniejszą, emocjonalną formą. Wykonawca pokazał w ten sposób, że nie musi opierać kariery wyłącznie na gościnnych występach. Zderzenie dwóch kierunków, elektronicznego i balladowego, ukształtowało późniejszy sposób budowania repertuaru.

In the Lonely Hour i światowy sukces Stay with Me

W 2014 roku ukazał się debiutancki album In the Lonely Hour. Materiał koncentrował się na niespełnionej miłości, samotności oraz emocjach, których nie sposób łatwo nazwać. Piosenki wyróżniały się oszczędnym sposobem prowadzenia melodii i intensywną interpretacją głosu. Największy rozgłos zyskało Stay with Me, które szybko stało się przebojem międzynarodowym. Singiel pokazał, jak silnie potrafi oddziaływać pozornie prosta forma: charakterystyczna melodia, chór przypominający gospel i tekst o potrzebie bliskości. Na płycie znalazły się również Money on My Mind, I'm Not the Only One i Lay Me Down.

Debiut przyciągnął uwagę zarówno publiczności, jak i krytyków muzycznych. Smith stało się jedną z najbardziej rozpoznawalnych nowych postaci brytyjskiego popu, a sukces albumu wykraczał daleko poza rodzinny rynek. Podczas ceremonii Grammy w 2015 roku artysta otrzymał cztery statuetki: za nagranie roku i piosenkę roku za Stay with Me, jako najlepszy nowy artysta oraz za najlepszy popowy album wokalny. Nagrody w tak wczesnym etapie kariery stworzyły wysokie oczekiwania wobec kolejnych wydawnictw. Jednocześnie pokazały, że muzyka skoncentrowana na osobistych emocjach może docierać do masowej publiczności.

Spectre, Writing’s on the Wall i Oscar

W 2015 roku Smith nagrało Writing's on the Wall, piosenkę przygotowaną do filmu Spectre z serii o Jamesie Bondzie. Kompozycja rozwijała tradycję filmowych ballad o dramatycznym napięciu, łącząc orkiestrowe brzmienie z rozpoznawalnym głosem wokalisty. Utwór stanowił nowe wyzwanie, ponieważ piosenki do Bonda zajmują szczególne miejsce w kulturze popularnej. Wykonawca musiał odnaleźć własną interpretację w stylistyce, w której wcześniej występowało wiele znanych nazwisk. Premiera potwierdziła, że Smith może pracować także w ramach dużych projektów filmowych.

Writing's on the Wall zdobyło Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną, przyznanego podczas gali w 2016 roku. To wyróżnienie różniło się od wcześniejszych sukcesów na listach przebojów: potwierdzało znaczenie utworu w dziedzinie muzyki filmowej. Dla Smith nagroda była ważnym elementem budowania kariery poza tradycyjnym rynkiem albumowym. Piosenka do Spectre pozostaje jedną z najczęściej wymienianych kompozycji artysty, obok Stay with Me i późniejszego Unholy. Pokazuje także umiejętność dopasowania ekspresji głosowej do narracyjnego charakteru filmu.

The Thrill of It All i okres intensywnych tras

Drugi album studyjny, The Thrill of It All, ukazał się w 2017 roku. Smith rozwijało na nim stylistykę znaną z debiutu, łącząc klasyczne inspiracje soulowe z bardziej rozbudowanymi aranżacjami. Ważną piosenką promującą wydawnictwo było Too Good at Goodbyes. Jej tekst opowiada o emocjonalnej ostrożności i obawie przed ponownym zranieniem, co dobrze wpisywało się w tematykę całej płyty. Album prezentował dojrzalszą interpretację oraz większą świadomość budowania napięcia w piosence. Artysta umacniał również pozycję jako wykonawca koncertowy, dla którego głos pozostaje najważniejszym narzędziem scenicznym.

W kolejnych latach Smith intensywnie koncertowało i współpracowało z innymi muzykami. W 2018 roku dużą popularność zdobyło Promises nagrane z Calvinem Harrisem. Ten singiel przypominał wcześniejsze taneczne korzenie artysty, pokazując jednocześnie, że współpraca z producentami muzyki elektronicznej nie musi oznaczać rezygnacji z osobistego charakteru interpretacji. Zestawianie ballad z rytmicznymi nagraniami stopniowo poszerzało obraz wykonawcy. Publiczność poznawała Smith jako artystę zdolnego swobodnie poruszać się między różnymi odmianami popu, soulu i dance.

Love Goes oraz współpraca z innymi artystami

W 2020 roku ukazał się trzeci album Love Goes. Prace nad wydawnictwem przypadały na okres zmian zarówno w życiu artystycznym Smith, jak i na rynku muzycznym. Na płycie znalazły się kompozycje łączące osobiste teksty z bardziej współczesnymi, elektronicznymi produkcjami. Do repertuaru z tego etapu należą między innymi Diamonds i utwór tytułowy Love Goes. Materiał ukazał zainteresowanie tym, jak bliskość, rozstanie i zmieniające się relacje mogą być opowiadane nie tylko za pomocą tradycyjnej ballady. Artysta rozwijał paletę brzmień bez porzucania mocnych melodii.

Ważnym elementem kariery pozostały współprace z wykonawcami reprezentującymi różne style. Sam Smith nagrywało między innymi z Normani, Demi Lovato i Calvinem Harrisem, a pojawianie się w odmiennych produkcjach pozwalało docierać do nowych grup słuchaczy. Takie nagrania rozszerzały zasięg artysty, ale przede wszystkim ujawniały elastyczność interpretacji. Charakterystyczna barwa głosu pozwala rozpoznać Smith niezależnie od tego, czy tłem jest oszczędny fortepian, orkiestra czy energiczny beat. Ta umiejętność stała się istotną częścią jego dorobku muzycznego.

Unholy z Kim Petras i album Gloria

Jesienią 2022 roku ogromną popularność zdobyło Unholy, duet Sama Smitha i Kim Petras. Piosenka wyróżniała się pulsującym rytmem, wyrazistym refrenem oraz odważną oprawą sceniczną. Trafiła na czołowe miejsca list przebojów, a jej odbiór otworzył nowy rozdział kariery Smith. Nagranie znalazło się na albumie Gloria, wydanym w styczniu 2023 roku. Płyta odchodziła od jednolitego, melancholijnego nastroju w stronę większej różnorodności stylistycznej i tematycznej. Obok Unholy znalazły się na niej utwory o samoakceptacji, bliskości, relacjach i poszukiwaniu swobody artystycznej.

Podczas ceremonii Grammy w 2023 roku Unholy zdobyło nagrodę za najlepsze wykonanie popowe duetu lub grupy, przynosząc Smith piątą statuetkę w karierze. Sukces nagrania był zarazem ważnym momentem dla Kim Petras, która współtworzyła jeden z najbardziej komentowanych hitów tamtego okresu. Gloria było promowane trasą koncertową, podczas której Smith sięgało zarówno po nowy repertuar, jak i starsze utwory. Występy wyróżniały się rozbudowaną scenografią i teatralną prezentacją piosenek. Ten etap pokazał artystę bardziej zainteresowanego eksperymentem oraz świadomą konstrukcją własnego wizerunku.

To Be Free i nowe kierunki po 2023 roku

W kolejnych latach Sam Smith kontynuowało poszukiwania muzyczne i pracę nad repertuarem koncertowym. W 2024 roku ważnym punktem była dziesiąta rocznica In the Lonely Hour, przypominająca o nagraniach, od których rozpoczęła się światowa popularność. Smith występowało w nowych konfiguracjach i wracało do wcześniejszych piosenek, pokazując, że utwory sprzed dekady mogą zyskiwać inne znaczenie dzięki zmienionym aranżacjom. Do działalności muzycznej dołączyły projekty o bardziej kameralnym charakterze. W 2025 roku ukazały się między innymi nowe nagrania To Be Free oraz Love Is a Stillness.

Nazwa To Be Free stała się także tytułem serii koncertowych rezydencji, w których Smith stawiało na bliski kontakt z publicznością. Występy w mniejszych lub teatralnych przestrzeniach odróżniały się od dużych arenowych widowisk. Ich formuła ułatwiała eksponowanie głosu, zespołu i szczegółów aranżacji. Projekt rozpoczął się w Nowym Jorku w 2025 roku, a w 2026 roku obejmował kolejne miejsca, w tym San Francisco, Meksyk i Wielką Brytanię. Dzięki temu artysta mógł zaprezentować nowy materiał w atmosferze bardziej intymnej niż podczas wcześniejszych wielkich tras.

Hazel Eyes – piąty album z sierpnia 2026 roku

21 sierpnia 2026 roku ukazało się Hazel Eyes, piąty studyjny album Sama Smitha, wydany przez Capitol Records. Materiał powstał przy współpracy z Simonem Aldredem i innymi muzykami, a sam artysta zaangażował się również w rolę współproducenta. Płyta czerpie inspiracje z barokowego popu, brytyjskiego folku, country i alternatywnego R&B, co stanowi rozwinięcie wcześniejszej stylistycznej różnorodności. Album obejmuje dwanaście utworów, wśród których znalazły się Hazel Eyes, My Guy, Oh Mother, Constant Companion, Love Is a Stillness oraz To Be Free. Gościnnie pojawia się Feist w Moondance, a w Oh Mother uczestniczy The TwoCity Chorus.

Smith podczas promocji podkreślało znaczenie otwartego mówienia o miłości i emocjach. Hazel Eyes pokazuje inny punkt widzenia niż wczesne piosenki o samotności: więcej uwagi poświęca możliwości budowania relacji i czerpaniu radości z uczucia. Towarzysząca albumowi działalność koncertowa obejmowała rezydencje To Be Free, w tym dwa wrześniowe wieczory w Manchesterze oraz serię ośmiu koncertów w London Coliseum. Nowe utwory trafiły do programu obok wcześniejszych przebojów. Październik 2026 roku jest więc dla Smith okresem bezpośrednio następującym po premierze piątego albumu i jego intensywnej promocji.

Głos, inspiracje i znaczenie dla muzyki pop

Styl Sama Smitha rozpoznawalny jest dzięki płynnemu łączeniu delikatnych fragmentów wokalnych z mocniejszymi, emocjonalnymi kulminacjami. Wykonawca czerpie z soulu i gospel, ale równie ważną rolę odgrywają w jego muzyce współczesny pop oraz taneczna elektronika. Takie połączenie pozwoliło zdobyć popularność zarówno z balladami Stay with Me i Too Good at Goodbyes, jak i z klubowymi kompozycjami Latch i Unholy. Przy interpretacji utworów szczególną uwagę zwraca dykcja, frazowanie oraz naturalne przechodzenie między rejestrami. Charakterystyczny głos pozostał wspólnym mianownikiem wszystkich etapów twórczości.

W ciągu kilkunastu lat kariery Smith zdobyło Grammy, Oscara oraz inne prestiżowe wyróżnienia, a kolejne albumy regularnie trafiały na międzynarodowe listy sprzedaży. Działalność artysty jest też przykładem ciągłej zmiany języka muzycznego przy zachowaniu osobistej ekspresji. Od współpracy z Disclosure, przez balladowy debiut, po Hazel Eyes z 2026 roku, kolejne projekty rozszerzały brzmieniową paletę. Współpraca z wieloma artystami i producentami pomagała odnajdywać nowe formy wypowiedzi. Twórczość Smith jest istotną częścią historii brytyjskiego popu ostatnich kilkunastu lat.

Oś czasu – Sam Smith rok po roku

1992 Narodziny w Londynie
2012 Współpraca z Disclosure przy Latch
2013 Singiel La La La z Naughty Boy
2014 Debiut In the Lonely Hour oraz Stay with Me
2015 Cztery nagrody Grammy i temat do Spectre
2016 Oscar za Writing’s on the Wall
2017 Album The Thrill of It All
2018 Promises z Calvinem Harrisem
2020 Premiera albumu Love Goes
2022 Unholy z Kim Petras
2023 Album Gloria i piąte Grammy
2024 Dziesięciolecie In the Lonely Hour
2025 To Be Free i początki koncertowych rezydencji
2026 Piąty album Hazel Eyes i koncerty w Manchesterze oraz Londynie

Sam Smith dziś – działalność w 2026 roku

W październiku 2026 roku najnowszym albumem Sama Smitha jest Hazel Eyes, wydany 21 sierpnia. Materiał dokumentuje nowe podejście do komponowania i współprodukcji, a towarzyszące mu występy z cyklu To Be Free opierają się na bliższym kontakcie z publicznością. Aktualne wiadomości o wydawnictwach i koncertach artysty publikuje oficjalna strona Sama Smitha.

Przewijanie do góry