Marine Le Pen

Marine Le Pen to francuska polityczka, deputowana z Pas-de-Calais i jedna z najważniejszych postaci europejskiej prawicy narodowej. Urodziła się 5 sierpnia 1968 w Neuilly-sur-Seine. Przez lata kierowała Frontem Narodowym, później przemianowanym na Zjednoczenie Narodowe (RN). Trzykrotnie kandydowała na prezydenta Francji – w 2012, 2017 i 2022 roku.

Kim jest Marine Le Pen – najważniejsze fakty

Marine Le Pen, właściwie Marion Anne Perrine Le Pen, urodziła się 5 sierpnia 1968 w Neuilly-sur-Seine w departamencie Hauts-de-Seine. Mierzy szacunkowo około 174 cm wzrostu. Jest córką Jean-Marie Le Pena, założyciela Frontu Narodowego, i Pierrette Lalanne. Ma dwie siostry: Marie-Caroline i Yann. W 1976 roku przeżyła zamach bombowy na rodzinne mieszkanie. Studiowała prawo na Université Paris II Panthéon-Assas, pracowała jako adwokatka. Do Frontu Narodowego wstąpiła w 1986 roku, mając 18 lat. W 1998 została radną regionalną Nord-Pas-de-Calais. W 2011 przejęła przewodnictwo Frontu Narodowego. W 2018 partia zmieniła nazwę na Rassemblement National. Od 2017 deputowana z 11. okręgu Pas-de-Calais. W drugiej turze wyborów prezydenckich 2017 uzyskała 33,9%, w 2022 – 41,45%. 31 marca 2025 paryski sąd uznał ją winną w sprawie funduszy europarlamentarnych i orzekł pięcioletni zakaz ubiegania się o urzędy publiczne wykonany natychmiast. Le Pen odwołała się od wyroku. Wyrok apelacyjny zapadnie 7 lipca 2026 roku.

Ile lat ma Marine Le Pen?

Marine Le Pen ma 57 lat. Urodziła się 5 sierpnia 1968 roku w Neuilly-sur-Seine.

Marine Le Pen wiek

Marine Le Pen ma 57 lat. Urodziła się 5 sierpnia 1968 roku.

Najczęściej zadawane pytania o Marine Le Pen

Kim jest Marine Le Pen?

Marine Le Pen to francuska polityczka, deputowana z Pas-de-Calais i jedna z najważniejszych postaci europejskiej prawicy narodowej. Przez lata kierowała Frontem Narodowym, później przemianowanym na Zjednoczenie Narodowe.

Jak naprawdę nazywa się Marine Le Pen?

Pełne imię i nazwisko polityczki to Marion Anne Perrine Le Pen. W polityce i mediach używa imienia Marine.

Kiedy urodziła się Marine Le Pen?

Marine Le Pen urodziła się 5 sierpnia 1968 roku w Neuilly-sur-Seine pod Paryżem, w departamencie Hauts-de-Seine.

Skąd pochodzi Marine Le Pen?

Marine Le Pen urodziła się w Neuilly-sur-Seine pod Paryżem. Politycznie jest jednak bardzo mocno związana z Pas-de-Calais, gdzie od 2017 roku jest deputowaną do Zgromadzenia Narodowego.

Jaki znak zodiaku ma Marine Le Pen?

Marine Le Pen urodziła się 5 sierpnia, więc jej znak zodiaku to Lew.

Ile wzrostu ma Marine Le Pen?

Nie ma oficjalnej informacji parlamentu ani partii o wzroście Marine Le Pen. W mediach najczęściej pojawia się szacunkowo około 174 cm.

Kim jest ojciec Marine Le Pen?

Ojcem Marine Le Pen był Jean-Marie Le Pen, założyciel Frontu Narodowego. Marine przejęła po nim przywództwo w partii, ale później weszła z nim w ostry konflikt polityczny i doprowadziła do jego usunięcia z ugrupowania.

Czy Marine Le Pen ma męża?

Marine Le Pen była dwukrotnie zamężna, ale oba małżeństwa zakończyły się rozwodem. Pierwszym mężem był Franck Chauffroy, drugim Éric Lorio. Przez wiele lat była też związana z Louisem Aliotem, politykiem RN i merem Perpignan.

Czy Marine Le Pen ma dzieci?

Tak. Marine Le Pen ma troje dzieci: córkę Jehanne oraz bliźnięta Louisa i Mathilde.

Czy Marine Le Pen jest przewodniczącą partii RN?

Nie. Od 2022 roku przewodniczącym Zjednoczenia Narodowego jest Jordan Bardella. Marine Le Pen pozostaje jednak przewodniczącą grupy RN w Zgromadzeniu Narodowym i najważniejszą polityczną twarzą obozu.

Czy Marine Le Pen może kandydować w wyborach prezydenckich 2027?

Możliwość kandydowania Marine Le Pen zależy od apelacji w sprawie wyroku dotyczącego funduszy Parlamentu Europejskiego. Sąd pierwszej instancji orzekł pięcioletni zakaz ubiegania się o urzędy publiczne, ale Le Pen się odwołała. Decyzja sądu apelacyjnego ma zapaść 7 lipca 2026 roku.

Co to jest sprawa funduszy Parlamentu Europejskiego?

To sprawa sądowa dotycząca podejrzenia, że środki przeznaczone na pracę asystentów europarlamentarnych były wykorzystywane na potrzeby partii. 31 marca 2025 paryski sąd pierwszej instancji uznał Marine Le Pen winną i orzekł karę pozbawienia wolności, grzywnę oraz pięcioletni zakaz ubiegania się o urzędy publiczne. Le Pen się odwołała.

Co to jest dediabolizacja?

Dediabolizacja, po francusku dédiabolisation, to strategia polityczna Marine Le Pen polegająca na zdjęciu z Frontu Narodowego wizerunku ugrupowania skrajnego, niebezpiecznego i niezdolnego do rządzenia. Miała pokazać, że partia może być wyborem nie tylko protestacyjnym, ale i rządowym.

Z kim Marine Le Pen przegrała wybory prezydenckie?

Marine Le Pen dwukrotnie przegrała drugą turę wyborów prezydenckich z Emmanuelem Macronem – w 2017 roku zdobyła 33,9% głosów, a w 2022 roku 41,45% głosów. Wynik z 2022 roku był najlepszym rezultatem w historii jej obozu.

Czym Marine Le Pen zajmuje się w 2026 roku?

Marine Le Pen jest deputowaną z 11. okręgu Pas-de-Calais, przewodniczącą grupy Rassemblement National w Zgromadzeniu Narodowym i jedną z głównych postaci francuskiej opozycji. Jej aktywność skupia się na pracy parlamentarnej, krytyce rządu, kosztach życia, energii, bezpieczeństwie i imigracji.

Dane podstawowe i pochodzenie

Marine Le Pen naprawdę nazywa się Marion Anne Perrine Le Pen. Urodziła się 5 sierpnia 1968 roku w Neuilly-sur-Seine, zamożnym mieście pod Paryżem, w departamencie Hauts-de-Seine. W polityce funkcjonuje jednak nie jako Marion, ale jako Marine – imię, które stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych brandów we francuskiej polityce. Jej pochodzenie jest nierozerwalnie związane z historią Frontu Narodowego, bo jest córką Jean-Marie Le Pena, założyciela tej partii i jednej z najbardziej kontrowersyjnych postaci francuskiej prawicy po II wojnie światowej. Matką Marine jest Pierrette Lalanne.

Dzieciństwo Marine Le Pen nie było zwyczajne, bo polityka od początku była w jej domu obecna bardzo intensywnie. Jej ojciec budował partię, która przez lata była izolowana przez dużą część francuskiej sceny politycznej, ale jednocześnie przyciągała uwagę mediów i wyborców niezadowolonych z tradycyjnych partii. Marine dorastała więc w rodzinie, w której nazwisko Le Pen wywoływało skrajne reakcje. Dla jednych było symbolem patriotyzmu, suwerenności i sprzeciwu wobec elit, dla innych symbolem nacjonalizmu, radykalizmu i polityki wykluczającej.

Ważnym wydarzeniem z dzieciństwa Marine Le Pen był zamach bombowy na rodzinne mieszkanie Le Penów w 1976 roku. Wybuch zniszczył część budynku, ale nikt z rodziny nie zginął. Sama Marine Le Pen wielokrotnie przywoływała to doświadczenie jako moment formacyjny, który miał pokazać jej brutalność polityki i wrogość wobec jej rodziny. Marine Le Pen ma dwie siostry: Marie-Caroline i Yann. Rodzina była znana publicznie nie tylko z powodu działalności Jean-Marie Le Pena, ale także z powodu konfliktów, rozwodów, sporów i medialnych napięć.

Edukacja i zawód prawnika

Marine Le Pen studiowała prawo na Université Paris II Panthéon-Assas. Uzyskała wykształcenie prawnicze i przez pewien czas pracowała jako adwokatka. Zanim stała się jedną z głównych twarzy francuskiej polityki, występowała więc w sądach i znała realia zawodu prawniczego. To doświadczenie często widać w jej stylu publicznym: lubi mówić w sposób uporządkowany, spiera się ostro, ale zwykle stara się nadawać swoim argumentom formę prawną, instytucjonalną i republikańską.

Wykształcenie prawnicze Le Pen miało także znaczenie dla pracy wewnątrz Frontu Narodowego. W latach 90. i na początku XXI wieku była związana z zapleczem prawnym partii. Zanim została liderką, przez lata budowała pozycję w strukturach partyjnych, nie tylko jako córka założyciela, ale jako osoba zajmująca się organizacją, komunikacją i obroną polityczną środowiska FN. W 1998 roku zdobyła pierwszy mandat jako radna regionalna Nord-Pas-de-Calais. To właśnie północ Francji, region dotknięty przemianami przemysłowymi, bezrobociem i poczuciem społecznego opuszczenia, stała się później jednym z najważniejszych obszarów jej politycznego zakorzenienia.

Wygląd i cechy charakterystyczne

Marine Le Pen ma szacowany wzrost około 174 cm. W oficjalnych profilach parlamentarnych nie podaje się jej wzrostu ani wagi, dlatego informacje tego typu należy traktować ostrożnie. Ma jasne włosy, jasną cerę i charakterystyczny, mocny sposób mówienia. Jej publiczny wizerunek przez lata zmieniał się wraz ze strategią polityczną. W młodszych latach była przedstawiana jako ostra, bezkompromisowa spadkobierczyni Frontu Narodowego. Później zaczęła budować bardziej stonowany obraz: polityczki doświadczonej, spokojniejszej, nastawionej na „normalizację” partii i zdobycie wyborców spoza twardego elektoratu.

Wygląd Marine Le Pen nie jest przypadkowym elementem przekazu. Od lat stara się odróżnić od wizerunku tradycyjnego skrajnie prawicowego polityka. Często występuje w marynarkach, prostych stylizacjach, z kontrolowaną mimiką i mocnym kontaktem wzrokowym. Jej styl jest mniej formalny niż u wielu polityków francuskiego centrum, ale jednocześnie nie jest chaotyczny. Występuje jako ktoś, kto ma być blisko zwykłych wyborców, ale jednocześnie gotowy do objęcia najwyższego urzędu w państwie.

Początki kariery politycznej

Marine Le Pen wstąpiła do Frontu Narodowego w 1986 roku, mając 18 lat. Był to naturalny wybór rodzinny, ale jej droga do przywództwa nie była natychmiastowa. Przez wiele lat pozostawała w cieniu ojca i starszych działaczy. Z czasem jednak zaczęła budować własną pozycję, zwłaszcza dzięki występom medialnym. W przeciwieństwie do wielu polityków FN potrafiła sprawnie odnajdywać się w telewizji, mówiła językiem bardziej współczesnym i lepiej rozumiała, że partia nie może wiecznie funkcjonować jako ugrupowanie protestu zamknięte w niszy.

W 1998 roku Marine Le Pen została radną regionalną Nord-Pas-de-Calais. Północ Francji, dawniej silnie robotnicza i lewicowa, stopniowo stawała się dla Frontu Narodowego coraz ważniejszym terenem. Le Pen wykorzystała ten proces. Zaczęła mówić nie tylko o imigracji i bezpieczeństwie, ale też o deindustrializacji, bezrobociu, utracie miejsc pracy, poczuciu opuszczenia przez Paryż i Brukselę. To było ważne przesunięcie. Jej ojciec kojarzył się przede wszystkim z nacjonalizmem, antyimigracyjną retoryką i prowokacjami historycznymi. Marine próbowała dodać do tego narrację społeczną i ekonomiczną.

W kolejnych latach Marine Le Pen rosła w strukturach partii. Była między innymi wiceprzewodniczącą Frontu Narodowego, odpowiadała za komunikację i szkolenia, a w 2006 roku kierowała kampanią prezydencką ojca. Jednocześnie coraz wyraźniej było widać, że ma własne ambicje i własną strategię. Nie chciała jedynie odziedziczyć partii, ale ją przebudować.

Przejęcie Frontu Narodowego i strategia dediabolizacji

W 2011 roku Marine Le Pen została przewodniczącą Frontu Narodowego, zastępując Jean-Marie Le Pena. To był moment przełomowy. Partia, która przez dekady była traktowana przez wiele środowisk jako politycznie toksyczna, miała teraz zostać „odczarowana”. Francuskie określenie „dédiabolisation” oznaczało strategię zdejmowania z FN wizerunku ugrupowania skrajnego, niebezpiecznego i niezdolnego do rządzenia. Marine Le Pen chciała pokazać, że jej partia może być wyborem nie tylko protestacyjnym, ale także rządowym.

Ten proces miał kilka wymiarów. Po pierwsze, Le Pen zaczęła ostrożniej mówić o kwestiach historycznych, antysemityzmie i dziedzictwie skrajnej prawicy. Po drugie, próbowała odsunąć najbardziej kontrowersyjnych działaczy albo przynajmniej zmniejszyć ich widoczność. Po trzecie, przesunęła akcent z tradycyjnego nacjonalizmu na tematy społeczno-ekonomiczne: koszty życia, globalizację, ochronę francuskiego przemysłu, emerytury, ceny paliw, energię i bezpieczeństwo socjalne. Po czwarte, zaczęła przedstawiać RN jako partię „ludu” przeciwko elitom, bankom, Brukseli i technokratom.

Najbardziej dramatycznym elementem strategii Marine Le Pen był konflikt z Jean-Marie Le Penem. Po kolejnych kontrowersyjnych wypowiedziach ojca Marine doprowadziła do jego wykluczenia z partii. Dla zwolenników był to dowód dojrzałości i koniecznego unowocześnienia. Dla krytyków – zabieg wizerunkowy, który nie zmieniał głębszego charakteru partii. W 2018 roku Front Narodowy zmienił nazwę na Rassemblement National, czyli Zjednoczenie Narodowe. Zmiana nazwy miała zerwać z dawnym brzmieniem FN i poszerzyć elektorat.

Kampanie prezydenckie

Marine Le Pen trzykrotnie startowała w wyborach prezydenckich: w 2012, 2017 i 2022 roku. W 2012 roku uzyskała trzecie miejsce, za François Hollande’em i Nicolasem Sarkozym. Był to wynik bardzo ważny, bo pokazywał, że Front Narodowy pod jej przywództwem może wyjść poza dawny elektorat ojca. Nie dostała się jeszcze do drugiej tury, ale jej wynik zapowiadał, że stanie się jedną z głównych sił francuskiej polityki.

W 2017 roku Marine Le Pen po raz pierwszy weszła do drugiej tury wyborów prezydenckich. Jej rywalem był Emmanuel Macron, kandydat nowego centrowego ruchu En Marche!. Kampania miała ogromne znaczenie symboliczne: z jednej strony Macron jako kandydat proeuropejski, liberalny i centrowy, z drugiej Le Pen jako kandydatka narodowej prawicy, krytyczna wobec Unii Europejskiej, imigracji i globalizacji. Le Pen przegrała, zdobywając 33,9 procent głosów w drugiej turze. Szczególnie mocno krytykowano jej występ w debacie telewizyjnej przed drugą turą.

W 2022 roku Marine Le Pen ponownie zmierzyła się z Macronem w drugiej turze. Tym razem uzyskała 41,45 procent głosów, podczas gdy Macron zdobył 58,55 procent. Choć ponownie przegrała, wynik był najlepszym rezultatem w historii jej obozu w wyborach prezydenckich. Pokazał, że Zjednoczenie Narodowe nie jest już jedynie partią protestu, lecz siłą zdolną do mobilizacji kilkunastu milionów wyborców. Kampania 2022 roku była bardziej stonowana niż wcześniejsze. Le Pen mocniej mówiła o kosztach życia, cenach energii, inflacji i codziennych problemach rodzin.

Zgromadzenie Narodowe i rola po 2022 roku

Od 2017 roku Marine Le Pen jest deputowaną do Zgromadzenia Narodowego z 11. okręgu Pas-de-Calais. Jej polityczne zaplecze znajduje się więc nie w eleganckim centrum Paryża, ale w regionie północnej Francji, gdzie RN od lat osiąga bardzo dobre wyniki. Pas-de-Calais stało się dla niej czymś więcej niż okręgiem wyborczym. To polityczna scena, na której budowała wizerunek osoby słuchającej ludzi z terenów poprzemysłowych, mniejszych miast i środowisk dotkniętych ekonomiczną niepewnością.

Po wyborach parlamentarnych w 2022 roku Zjednoczenie Narodowe zdobyło historycznie silną reprezentację w Zgromadzeniu Narodowym. Marine Le Pen została przewodniczącą grupy parlamentarnej RN. W 2024 roku, po rozwiązaniu parlamentu przez Emmanuela Macrona i przedterminowych wyborach, RN jeszcze zwiększył swoją siłę, choć nie zdobył większości absolutnej. Według danych francuskich mediów grupa RN stała się największą pojedynczą grupą parlamentarną, liczącą 126 deputowanych, a wraz z sojusznikami z obozu Érica Ciottiego blok skrajnej prawicy miał łącznie 142 mandaty. Nie przełożyło się to jednak na samodzielną władzę.

Obecnie Marine Le Pen formalnie nie jest już przewodniczącą partii. W 2022 roku zastąpił ją Jordan Bardella. Nie oznacza to jednak, że straciła wpływy. Pozostaje najważniejszą postacią RN, przewodniczącą grupy parlamentarnej i symbolem obozu, który od lat przygotowuje się do przejęcia władzy we Francji. Bardella pełni rolę młodszego, medialnego i partyjnego lidera, ale Le Pen wciąż pozostaje figurą prezydencką.

Poglądy i program polityczny

Marine Le Pen jest najczęściej opisywana jako polityczka skrajnej prawicy, prawicy narodowej, eurosceptycznej i populistycznej. Jej program zmieniał akcenty na przestrzeni lat, ale kilka tematów pozostaje stałych. Pierwszy to imigracja. Le Pen opowiada się za znacznym ograniczeniem imigracji, zaostrzeniem zasad przyznawania obywatelstwa, większą kontrolą granic i priorytetem dla obywateli francuskich w dostępie do wybranych świadczeń. Drugi temat to bezpieczeństwo, czyli zwiększenie uprawnień policji, ostrzejsze kary i walka z przestępczością. Trzeci to suwerenność narodowa, rozumiana jako ograniczenie wpływu Unii Europejskiej, międzynarodowych instytucji i globalnych porozumień na politykę Francji.

W sprawach gospodarczych Marine Le Pen nie jest klasyczną liberalną konserwatystką. Jej przekaz często łączy prawicową politykę tożsamościową z bardziej socjalnym językiem ekonomicznym. Mówi o ochronie siły nabywczej, niższych podatkach dla zwykłych obywateli, wsparciu emerytów, ochronie przemysłu, sprzeciwie wobec niektórych porozumień handlowych i krytyce globalizacji. Ta mieszanka pomogła jej zdobyć wyborców, którzy dawniej głosowali na lewicę, zwłaszcza w regionach robotniczych.

W polityce europejskiej stanowisko Le Pen ewoluowało. W przeszłości postulowała wyjście Francji ze strefy euro i głęboki konflikt z Unią Europejską. Później złagodziła ten przekaz. Zamiast wyjścia z euro zaczęła mówić o zmianie Unii od środka, odbudowie suwerenności państw narodowych i ograniczeniu kompetencji Brukseli. To była część strategii normalizacji: wyjście ze strefy euro budziło obawy części wyborców, dlatego Le Pen przesunęła akcent z radykalnego „Frexitu” na bardziej miękki eurosceptycyzm.

Współpracownicy i środowisko polityczne

Najważniejszą osobą w obecnym otoczeniu Marine Le Pen jest Jordan Bardella, przewodniczący Zjednoczenia Narodowego. Bardella reprezentuje młodsze pokolenie RN, jest bardzo aktywny medialnie i ma być twarzą nowoczesnej, bardziej wygładzonej wersji partii. Dla Le Pen jest zarazem współpracownikiem, politycznym następcą i potencjalnym zastępcą w wyborach prezydenckich, jeśli jej apelacja nie pozwoli jej kandydować.

W przeszłości kluczową postacią był Jean-Marie Le Pen, jej ojciec. Ich relacja polityczna przeszła od dziedziczenia do otwartego konfliktu. Marine przejęła partię po ojcu, ale później usunęła go z organizacji, aby odciąć się od jego najbardziej kontrowersyjnego dziedzictwa. W tle ważna była także Marion Maréchal, siostrzenica Marine Le Pen, która przez pewien czas uchodziła za jedną z najważniejszych młodych twarzy francuskiej prawicy narodowej, ale politycznie szła własną drogą.

Życie prywatne

Marine Le Pen była dwukrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był Franck Chauffroy, z którym ma troje dzieci. Później była żoną Érica Lorio. Po rozwodach przez wiele lat była związana z Louisem Aliotem, politykiem Frontu Narodowego i późniejszym merem Perpignan. Ich związek również się zakończył. Le Pen ma troje dzieci: Jehanne oraz bliźnięta Louis i Mathilde. W publicznych wypowiedziach stara się chronić prywatność dzieci i nie czynić z rodziny głównego elementu kampanii.

Jeśli chodzi o miejsce zamieszkania, Marine Le Pen jest politycznie i parlamentarnie związana z Pas-de-Calais, szczególnie z rejonem Hénin-Beaumont. Wizerunkowo Le Pen często podkreśla, że jest matką i osobą znającą codzienne problemy rodzin. Ten element był ważny szczególnie wtedy, gdy próbowała ocieplać obraz partii i przyciągać wyborców, którzy obawiali się dawnego wizerunku Frontu Narodowego.

Kontrowersje i sprawy sądowe

Marine Le Pen jest polityczką stale obecną w kontrowersjach. Pierwszy rodzaj kontrowersji dotyczy jej programu: krytycy zarzucają jej ugrupowaniu antyimigracyjną retorykę, nacjonalizm, stygmatyzowanie mniejszości i próbę oswojenia dawnej skrajnej prawicy. Ona sama odpowiada, że broni suwerenności, świeckości, bezpieczeństwa i interesów obywateli francuskich. Spór o to, czy RN rzeczywiście się zmieniło, czy tylko zmieniło język, jest jednym z najważniejszych sporów we francuskiej polityce.

Drugi rodzaj kontrowersji dotyczy dziedzictwa Jean-Marie Le Pena. Marine Le Pen przez lata próbowała odciąć się od najbardziej kontrowersyjnych wypowiedzi ojca, zwłaszcza tych dotyczących historii II wojny światowej i Holokaustu. Dla jej zwolenników było to zerwanie z przeszłością. Dla krytyków – zabieg taktyczny, który nie usuwa głębszych problemów ideowych partii.

Trzecim i obecnie najważniejszym wątkiem jest sprawa funduszy Parlamentu Europejskiego. Według ustaleń sądu pierwszej instancji środki przeznaczone na pracę asystentów europarlamentarnych miały być wykorzystywane na potrzeby partii. 31 marca 2025 paryski sąd pierwszej instancji uznał Marine Le Pen winną i orzekł między innymi karę czterech lat pozbawienia wolności, grzywnę oraz pięcioletni zakaz ubiegania się o urzędy publiczne wykonany natychmiast. Le Pen odwołała się od wyroku. Proces apelacyjny rozpoczął się w styczniu 2026, a sąd apelacyjny ma ogłosić decyzję 7 lipca 2026 roku. Ona i jej obóz polityczny przedstawiają sprawę jako politycznie motywowaną i zaprzeczają celowemu systemowi oszustwa.

W 2024 roku media informowały również o osobnym śledztwie dotyczącym finansowania kampanii prezydenckiej Marine Le Pen z 2022 roku. Chodziło o podejrzenia związane z wydatkami kampanijnymi, ale ten wątek również należy traktować jako sprawę śledczą, a nie jako przesądzenie winy.

Marine Le Pen dziś

W latach 2025-2026 Marine Le Pen znajduje się w jednym z najtrudniejszych momentów swojej kariery. Z jednej strony jej obóz polityczny jest silniejszy niż kiedykolwiek wcześniej, a RN pozostaje jedną z najważniejszych sił we francuskim parlamencie. Z drugiej strony jej osobista przyszłość polityczna zależy od sprawy sądowej dotyczącej funduszy Parlamentu Europejskiego.

Rozstrzygnięcie sądu apelacyjnego zaplanowane na 7 lipca 2026 roku jest kluczowe dla wyborów prezydenckich 2027. Jeśli zakaz kandydowania zostanie utrzymany, Marine Le Pen może nie wystartować, a naturalnym kandydatem RN stałby się Jordan Bardella. Jeśli zakaz zostanie uchylony lub zmieniony, Le Pen może podjąć czwartą próbę zdobycia Pałacu Elizejskiego.

W bieżącej działalności Le Pen koncentruje się na pracy parlamentarnej, krytyce rządu, sprawach kosztów życia, energii, bezpieczeństwa i imigracji. RN prezentuje się jako główna alternatywa wobec obozu Macrona, ale musi jednocześnie pilnować wizerunku partii gotowej do rządzenia. To tłumaczy, dlaczego Le Pen i Bardella starają się reagować na kontrowersje wewnątrz partii, odcinać się od najbardziej radykalnych wypowiedzi niektórych kandydatów i budować obraz ugrupowania zdyscyplinowanego.