Łukasz Lotek Lodkowski
ranking programów

Najwyżej oceniany solowy program Lotka i do dziś szczyt warsztatowy jego kariery. Blok medyczny - dziewięciogodzinne czekanie na NFZ, ostry dyżur z nożem w plecach, hipochondryk czołgający się pod ścianę, brat weterynarz mierzący temperaturę przez ucho i Holter w Sopocie przez dwie doby bez snu - to sekwencja, w której każdy element jest wyjściowym dla następnego. Masaż dla par w Tajlandii z masażystką naśladującą polecenia Kasi i burdel w lesie koło Mikołajek z aniołkiem jako prezent do święconki to dwa inne bieguny tego samego programu. Żaden z późniejszych programów nie osiągnął takiej równomiernej gęstości dobrego materiału przez całe 90 minut.

Najlepszy bit: blok medyczny od NFZ do Holtera w Sopocie - kilkanaście minut bez ani jednego zbędnego zdania.

Dramaturgicznie najdojrzalszy program w dorobku. Trzy „starcze rady" jako oś wieczoru to pierwsze tak świadome rozwiązanie strukturalne u Lotka. Finałowa historia o krążku antykoncepcyjnym - znalezienie, ukrycie, pogotowie ginekologiczne, lekarz ze zmową milczenia - jest najlepiej skonstruowaną historią w całym dorobku. Blok teleturnejowy z Familiadą (Karol fascynujący się hodowcą pszczół) i Kołem Fortuny (Czesław odgadujący „uchwyt rowerowy na budyń") to nowy rejestr obserwacyjny, którego w poprzednich programach nie było. Ujawnienie w finale, że Kasia zobaczy całą historię z krążkiem dopiero z nagrania na YouTube, jest jednocześnie puentą wieczoru i meta-komentarzem do formy.

Najlepszy bit: „Jak bardzo musisz lubić budyń, żeby mieć przy rowerze uchwyt rowerowy na budyń" - zdanie, które Lotek sam mówi, że opowiadał tyle razy, że ma łzy w oczach. Prawdopodobnie najlepsze zdanie w całym dorobku.

Nagranie trasowe, które nie rywalizuje ze strukturą solowych programów - ale zawiera dwa bity dorównujące najlepszym momentom w całym dorobku. Historia zakupu wagyu w Hali Koszyki (3120 zł za mięso, które ostatecznie trafiło do psa Rutkowskiego) to najlepszy bit o inflacji i polskiej hipokryzji luksusowej, jaki Lotek napisał. Historia z Andrzejem Piasecznym w garderobie, gdzie Lotek był gotów „się zgodzić dla historii na scenę", podczas gdy artysta chciał wyłącznie zdjęcia, ma dodatkowe piętro komizmu. Finał z zadławieniem orzechem brazylijskim i rodzinnym egzorcyzmem (czekoladowy krzyż odgryziony instynktem grubasa, cztery butelki święconej wody) zamyka wieczór jednym z najlepszych finałów w dorobku.

Najlepszy bit: wagyu - kolejka trzymająca kciuki w Hali Koszyki, mięso w torbie Żabki przytrzymywane na seks-kajdankach i luksusowy stek oddany psu Rutkowskiego.

Program nagrany w cieniu pandemii COVID-19, który przynosi największą strukturalną nowość w dorobku: Kasię jako stałą postać drugoplanową z własną dramaturgią rozłożoną przez cały wieczór. Fluid podłożony pod poduszkę kanapy, pięć godzin w kolejce do PLNY zakończone zakupem kaloszów zamiast kurtki, Titanic jako ulubiony film kończący się zdaniem „nie p***dol że oni zginęli" - to portret relacji zbudowany z kilkudziesięciu szczegółów. Blok pandemiczny i 17 godzin w kaloszach (masło, nogi pod ścianą, wrzątek, sekator) to dwa najlepsze bloki programu.

Najlepszy bit: kalosze - eskalacja przez masło na stopach, 45 minut nóg pod ścianą, wrzątek gotujący stopy, sekator i „nowe kalosze" szeptane przez Kasię przy pierwszym cięciu.

Program, w którym Lotek po raz pierwszy pokazuje pełną narracyjną formę - blok licealny z historyczką i Wachą związanym taśmą, randka z laską od kasztanów kończąca się SMS-em „Ja idę", i trzyaktowa historia cioci Eli i muffinków (śledzie, muffinki, świeży chleb, wrony na balkonie) to materiał, który działa równie dobrze dziś jak w dniu premiery. Program istotny w dorobku jako ten, w którym debiutancka energia BANG-a spotyka się po raz pierwszy z warsztatem narracyjnym.

Najlepszy bit: randka z laską od kasztanów - „Ja idę" jako SMS i ta konkretna cisza po nim.

Debiut, który nie jest słaby - jest po prostu wcześniejszy od reszty. Osobowość sceniczna Lotka jest tu już kompletna: cały spójny, cały szczery, cały rozpoznawalny. Historia ze Stiwim na Majówce w Toporni koło Radomia (masło i kalosze jako motyw powracający przez całą karierę zaczyna się właśnie tutaj), ninja w przedziale pociągu i łysy pasażer oraz gąbka w sikach wychowawczyni germanistki to materiał, który działa równie dobrze dziś. BANG jest najniżej w rankingu, ale jest konieczny - żeby zrozumieć, skąd przyszedł cały dorobek.

Najlepszy bit: Stiwi na Majówce w Toporni koło Radomia - masło w różnych kontekstach jako motyw przewodni i pierwsze pojawienie się narracyjnej eskalacji, którą Lotek doprowadzi do mistrzostwa w późniejszych programach.