Grzegorz Braun

Kim jest Grzegorz Braun?

Grzegorz Michał Braun (ur. 11 marca 1967 r. w Toruniu) to polski polityk, europoseł, były poseł na Sejm, reżyser filmów dokumentalnych, publicysta i wykładowca akademicki. Jest prezesem partii Konfederacja Korony Polskiej, znanym z konserwatywnych, monarchistycznych poglądów oraz licznych kontrowersyjnych wystąpień w debacie publicznej.

Grzegorz Braun wiek

FAQ: Grzegorz Braun

Kiedy ma urodziny Grzegorz Braun?

Grzegorz Braun urodził się 11 marca 1967 roku.

Gdzie urodził się Grzegorz Braun?

Grzegorz Braun urodził się w Toruniu.

Grzegorz Braun wzrost

Grzegorz Braun ma 190 cm wzrostu.

Grzegorz Braun waga

Grzegorz Braun waży około 89 kg.

Grzegorz Braun czy ma partnerkę?

Tak, Grzegorz Braun jest żonaty i ma troje dzieci.

Kim jest Grzegorz Braun?

Grzegorz Braun to polski polityk, europoseł, były poseł na Sejm, reżyser filmów dokumentalnych, publicysta i wykładowca akademicki. Jest prezesem partii Konfederacja Korony Polskiej, znanym z konserwatywnych, monarchistycznych poglądów oraz licznych kontrowersyjnych wystąpień w debacie publicznej.

 

Ile lat ma Grzegorz Braun?

Rodzina, młodość i wykształcenie

Grzegorz Braun urodził się 11 marca 1967 r. w Toruniu. Pochodzi z rodziny silnie związanej z kulturą i humanistyką. Dorastał w czasach późnego PRL, w środowisku, w którym dużą rolę odgrywały życie intelektualne, teatr, literatura i historia. To właśnie te zainteresowania ukształtowały jego późniejszą drogę zawodową jako reżysera, publicysty i wykładowcy.

Po ukończeniu szkoły średniej związał się z Uniwersytetem Wrocławskim, gdzie studiował filologię polską. Studia ukończył w 1990 r., a następnie pozostał na uczelni jako nauczyciel akademicki, prowadząc zajęcia z dziennikarstwa i komunikacji. Równolegle rozwijał zainteresowanie filmem, dlatego ukończył także studia reżyserskie na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego. To połączenie filologii, historii i praktyki filmowej stało się fundamentem jego późniejszej działalności dokumentalnej.

W latach 80. Braun angażował się w opozycyjne środowiska antykomunistyczne. Był związany z Pomarańczową Alternatywą oraz studenckimi protestami we Wrocławiu. Działalność ta miała wymiar zarówno symboliczny, jak i praktyczny – była sprzeciwem wobec systemu komunistycznego i szkołą późniejszego zaangażowania publicznego.

Reżyser filmów dokumentalnych i publicysta

Zanim stał się rozpoznawalnym politykiem, Grzegorz Braun przez wiele lat pracował przede wszystkim jako reżyser filmów dokumentalnych. Od lat 90. realizował filmy poświęcone najnowszej historii Polski, Kościołowi, komunizmowi, służbom specjalnym oraz sporom o pamięć historyczną. Wśród jego produkcji znajdują się m.in. „Plusy dodatnie, plusy ujemne” (o Lechu Wałęsie i SB), „Towarzysz Generał”, „Towarzysz generał idzie na wojnę”, „Transformacja”, „Defilada zwycięzców”, „Eugenika – w imię postępu”, „Luter i rewolucja protestancka” i inne tytuły, które wywoływały żywe dyskusje i spory.

Jego filmy często prezentowały historię z słabo reprezentowanej w głównym nurcie perspektywy prawicowo konserwatywnej. W wielu produkcjach pojawiają się wątki dotyczące komunistycznych elit, agentury, aparatu przemocy oraz rozliczeń z przeszłością. Braun był również współtwórcą telewizyjnych cykli publicystyczno dokumentalnych, takich jak „Stół z powyłamywanymi nogami” czy „Errata do biografii”, w których opowiadał o mniej znanych aspektach życiorysów znanych postaci.

Równolegle rozwijał działalność jako publicysta. Publikował w pismach o profilu katolicko konserwatywnym, m.in. w „Frondzie”, „Opcji na Prawo”, „Polonia Christiana”, „Magna Polonia” i innych tytułach związanych z szeroko pojętym środowiskiem narodowo katolickim. W swoich tekstach łączył perspektywę historyka, publicysty i polemisty, często krytykując III RP, elity polityczne po 1989 r., Unię Europejską oraz globalne procesy polityczno gospodarcze.

Wejście do polityki i działalność partyjna

Już w latach 2000. Grzegorz Braun zaczął pojawiać się w debacie publicznej nie tylko jako reżyser, ale także jako aktywny uczestnik sporów politycznych. W 2010 r. bez powodzenia kandydował w wyborach samorządowych we Wrocławiu, a w 2015 r. ogłosił start w wyborach prezydenckich. Jego wynik był niski, ale kampania pozwoliła mu zbudować rozpoznawalność wśród wyborców narodowo konserwatywnych oraz ugruntować wizerunek polityka spoza głównego nurtu.

Po wyborach prezydenckich Braun zainicjował ruch „Pobudka”, którego hasło „Kościół – Szkoła – Strzelnica – Mennica” miało symbolizować program pracy organicznej w czterech obszarach: życia religijnego, edukacji, obronności i niezależności ekonomicznej. Ruch ten skupiał sympatyków tradycyjnego katolicyzmu, zwolenników gospodarczej suwerenności i obrony narodowej opartej na powszechnym przysposobieniu obronnym.

W 2019 r. Braun współtworzył federacyjny projekt Konfederacja, łączący środowiska narodowe, wolnościowe i konserwatywne. Wraz z m.in. Robertem Winnickim i Januszem Korwin Mikke stał się jednym z liderów ugrupowania. W tym samym roku powołał własną partię Konfederacja Korony Polskiej, która weszła w skład federacji Konfederacja Wolność i Niepodległość.

W wyborach parlamentarnych 2019 r. uzyskał mandat posła na Sejm IX kadencji, startując z list Konfederacji w okręgu rzeszowskim. W 2023 r. zdobył reelekcję na X kadencję Sejmu. Brał udział w prawyborach prezydenckich Konfederacji przed wyborami 2020 r., przegrywając ostatecznie z Krzysztofem Bosakiem.

Europoseł i kandydat na prezydenta

W wyborach do Parlamentu Europejskiego 2024 Braun zdobył mandat europosła, startując z list Konfederacji w okręgu obejmującym Małopolskę i Świętokrzyskie. W Parlamencie Europejskim zasiadł jako polityk nienależący do żadnej frakcji, konsekwentnie podkreślający krytyczne podejście do Unii Europejskiej i opowiadający się za daleko idącą suwerennością państw narodowych.

W 2025 r. ogłosił ponownie start w wyborach prezydenckich. Decyzja ta wywołała poważny konflikt w Konfederacji, ponieważ ugrupowanie poparło jako wspólnego kandydata Sławomira Mentzena. W efekcie sąd partyjny Konfederacji usunął Brauna z ugrupowania. Mimo to kontynuował kampanię jako kandydat własnego środowiska, uzyskując wynik wyraźnie wyższy niż wskazywała większość sondaży przedwyborczych.

Poglądy i styl komunikacji

Grzegorz Braun jest politykiem deklarującym przywiązanie do tradycyjnego katolicyzmu, monarchizmu i bardzo daleko idącego konserwatyzmu obyczajowego. Opowiada się za całkowitym zakazem aborcji i procedury in vitro, popiera karę śmierci dla zdrajców stanu i najcięższych przestępców, krytykuje liberalną demokrację i otwarcie mówi o preferencji dla ustroju monarchicznego.

W kwestiach międzynarodowych jest skrajnie krytyczny wobec Unii Europejskiej, określając ją m.in. „eurokołchozem”, i podkreśla potrzebę maksymalnej suwerenności Polski. W sprawach gospodarczych odwołuje się do zasady pomocniczości i sprzeciwu wobec nadmiernej biurokracji, choć dopuszcza interwencję państwa w obszarach strategicznych, takich jak energetyka, bezpieczeństwo czy kluczowe surowce.

Styl Brauna w debacie publicznej jest bardzo wyrazisty, konfrontacyjny i oparty na mocnych sformułowaniach. Często sięga po język symboli, historycznych analogii, odwołań do tradycji i religii. Dzięki temu przyciąga część wyborców rozczarowanych głównym nurtem polityki, ale jednocześnie budzi silne sprzeciwy i krytykę, także ze strony osób o poglądach konserwatywnych, które nie akceptują używanego przez niego języka.

Kontrowersje, oskarżenia i reakcje

Grzegorz Braun jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci współczesnej polskiej polityki. Media, organizacje społeczne i część klasy politycznej wielokrotnie zarzucały mu wypowiedzi oceniane jako antysemickie, homofobiczne, antyukraińskie oraz szerzenie teorii spiskowych, m.in. dotyczących pandemii COVID 19 czy geopolityki.

Duże oburzenie wywołała scena z Sejmu z 2021 r., kiedy podczas debaty Braun zwrócił się do ówczesnego ministra zdrowia słowami „będziesz pan wisiał”, co zostało odebrane jako groźba. Marszałek Sejmu wykluczył go wtedy z obrad, a sprawa była szeroko komentowana w mediach i analizowana przez prawników. Do tego hasła nawiązuje tytuł jednej z jego książek publikowanych w kolejnych latach.

Podczas pandemii Braun zasłynął odmową noszenia maseczki na sali sejmowej, udziałem w protestach antyobostrzeniowych oraz promowaniem publikacji kwestionujących oficjalną narrację na temat COVID 19. Skutkowało to wielokrotnym wykluczaniem go z obrad i karami finansowymi nakładanymi przez władze Sejmu.

W kolejnych latach krytyka nasiliła się po serii wydarzeń związanych z wypowiedziami na temat Żydów, Holokaustu i pamięci historycznej. Media oraz organizacje zajmujące się monitorowaniem mowy nienawiści wielokrotnie przytaczały jego słowa, w których miał oskarżać społeczność żydowską o wrogie zamiary wobec Polski czy sugerować „wrogie przejęcie” terytorium. Szczególnie głośne były sprawy dotyczące kwestionowania zbrodni nazistowskich w Auschwitz oraz określania komór gazowych jako „fake”, co stało się przedmiotem postępowań prokuratorskich i zdecydowanych reakcji instytucji państwowych, muzeów oraz ambasad.

Ogromny międzynarodowy rezonans wywołał także incydent z 12 grudnia 2023 r., kiedy podczas pierwszego posiedzenia Sejmu X kadencji Braun przy pomocy gaśnicy proszkowej zgasił płomień chanukowej menory ustawionej z okazji święta Chanuka. Wypowiadał przy tym słowa odczytywane jako stygmatyzujące wyznawców judaizmu. Wydarzenie potępiły liczne środowiska polityczne, organizacje żydowskie oraz przedstawiciele Kościoła katolickiego, a sprawą zajęły się organy ścigania.

Sam Braun zazwyczaj odpowiada na zarzuty, podkreślając, że broni wolności słowa, suwerenności Polski i tradycyjnych wartości, a jego krytycy mają według niego cel polityczny i ideologiczny. Spory wokół jego osoby pokazują jednak, jak ostro polaryzująca jest jego obecność w debacie publicznej – dla części zwolenników jest symbolem „mówienia bez cenzury”, dla wielu przeciwników uosabia normalizację mowy nienawiści i teorii spiskowych.

Życie prywatne

W życiu prywatnym Grzegorz Braun jest żonaty i ma troje dzieci. W wywiadach podkreśla przywiązanie do rodziny, tradycji i religii, często odwołując się do roli ojca i męża jako ważnego elementu tożsamości. Mieszka przede wszystkim na Podkarpaciu, z którym związał swoją działalność polityczną jako poseł z okręgu rzeszowskiego.

Poza polityką i filmem jest także autorem książek i wykładów poświęconych historii, geopolityce, Kościołowi i współczesnej Polsce. Występuje na spotkaniach autorskich, konferencjach i debatach w Polsce oraz w środowiskach polonijnych, budując wokół siebie lojalne grono zwolenników, ale także liczne grono krytyków.

Miejsce w polskiej debacie publicznej

Podsumowując, Grzegorz Braun to postać, która łączy kilka ról: reżysera filmów dokumentalnych, publicysty, nauczyciela akademickiego i polityka. Jego dorobek filmowy i publicystyczny znacząco wpłynął na sposób, w jaki część opinii publicznej patrzy na historię III RP, służby specjalne czy proces transformacji.

Jako polityk jest skrajnie spolaryzowaną postacią. Z jednej strony ma grono wyborców, którzy cenią go za bezkompromisowość, ostrą krytykę elit i deklaratywną obronę tradycyjnych wartości. Z drugiej strony jest ostro krytykowany przez liczne środowiska za język, którym się posługuje, wypowiedzi oceniane jako antysemickie i antydemokratyczne oraz działania podważające standardy debaty parlamentarnej. Niezależnie od ocen, pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych i dyskutowanych osób na polskiej scenie politycznej początku lat 20. XXI wieku.


Wyszukaj profile

Wyszukaj, przeglądaj, filtruj i znajdź profile, które Cię interesują!

Search
Filtruj po kategorii
Wybierz kategorię lub wpisz frazę aby rozpocząć wyszukiwanie

Wyszukiwanie profili...

😕

Nie znaleziono profili

Spróbuj zmienić kryteria wyszukiwania lub wybrać inną kategorię.

Przewijanie do góry