Diego Maradona

Diego Armando Maradona był argentyńskim piłkarzem i trenerem, jednym z największych symboli futbolu w historii. Urodził się 30 października 1960 roku w Lanús w Argentynie, dorastał w Villa Fiorito, a największą sławę zdobył jako kapitan reprezentacji Argentyny, mistrz świata z 1986 roku oraz legenda Napoli. Zmarł 25 listopada 2020 roku w Tigre w wieku 60 lat. Najlepszy piłkarz XX wieku według FIFA (wspólnie z Pelém).

Kim jest Diego Maradona – najważniejsze fakty

Diego Armando Maradona urodził się 30 października 1960 roku w Lanús, w prowincji Buenos Aires, a wychowywał się w Villa Fiorito. Mierzył 165 cm wzrostu. W argentyńskiej ekstraklasie zadebiutował w 1976 roku, dziesięć dni przed szesnastymi urodzinami, w barwach Argentinos Juniors. Grał kolejno w Argentinos Juniors (1976-1981), Boca Juniors (1981-1982), FC Barcelona (1982-1984), Napoli (1984-1991), Sevilli, Newell’s Old Boys i ponownie Boca Juniors. Z Napoli zdobył 2 mistrzostwa Włoch (1987, 1990), Puchar Włoch 1987, Superpuchar Włoch i Puchar UEFA 1989. W reprezentacji Argentyny rozegrał 91 meczów i strzelił 34 bramki. Mistrz świata 1986 w Meksyku (Złota Piłka turnieju, „Ręka Boga” i „Gol Stulecia” w ćwierćfinale z Anglią) i wicemistrz świata 1990. Selekcjoner reprezentacji Argentyny w latach 2008-2010 (mundial 2010 w RPA – ćwierćfinał). FIFA podaje, że jako zawodnik zdobył 11 tytułów. Zmarł 25 listopada 2020 roku w Tigre, a 4 grudnia 2020 roku stadion San Paolo w Neapolu został przemianowany na Stadio Diego Armando Maradona. Żonaty z Claudią Villafañe (1989-2004), miał córki Dalmę i Gianinnę oraz w sumie pięcioro dzieci.

Ile lat ma Diego Maradona?

Diego Maradona ma 65 lat. Urodził się 30 października 1960 roku w Lanús.

Diego Maradona wiek

Diego Maradona ma 65 lat. Urodził się 30 października 1960 roku.

Najczęściej zadawane pytania o Diego Maradonę

Jak naprawdę nazywał się Diego Maradona?

Diego Maradona naprawdę nazywał się Diego Armando Maradona. Funkcjonował publicznie pod krótszą wersją Diego Maradona, a popularne pseudonimy piłkarza to El Diego, El Pibe de Oro („Złoty Chłopiec”) i D10S – zbitka słów Dios (Bóg) i numeru 10. Jego oficjalny profil to @maradona na Instagramie.

Czy Diego Maradona żyje?

Diego Maradona nie żyje. Zmarł 25 listopada 2020 roku w Tigre w Argentynie. Miał 60 lat. Gdyby żył, w 2026 roku miałby 65 lat. Jego śmierć została ogłoszona w Argentynie żałobą narodową.

Kiedy urodził się Diego Maradona?

Diego Maradona urodził się 30 października 1960 roku w Lanús w prowincji Buenos Aires, ale dzieciństwo spędził w Villa Fiorito – ubogiej dzielnicy na południowych obrzeżach Buenos Aires. To właśnie ten kontrast między skromnym pochodzeniem a późniejszą światową sławą stał się jednym z elementów jego legendy.

Skąd pochodził Diego Maradona?

Diego Maradona urodził się w Lanús w Argentynie, ale wychował się w Villa Fiorito, ubogiej dzielnicy na obrzeżach Buenos Aires. Pochodził z licznej rodziny – był pierwszym synem po czterech córkach, a jego dwaj młodsi bracia, Hugo i Raúl, również zostali piłkarzami.

Jaki znak zodiaku miał Diego Maradona?

Diego Maradona urodził się 30 października, więc jego znakiem zodiaku był Skorpion. To znak wodny rządzony przez Marsa i Plutona, kojarzony z determinacją, intuicją i intensywnością – cechami pasującymi do piłkarza, który niósł oczekiwania całego kraju i potrafił prowadzić reprezentację samodzielnie do tytułu mistrza świata.

Ile wzrostu miał Diego Maradona?

Najczęściej podawany wzrost Diego Maradony to 165 cm. Niektóre bazy podają 168 cm, ale 165 cm jest najczęściej cytowaną wartością w opracowaniach biograficznych. Niski środek ciężkości i mocne nogi były jednymi z fizycznych cech, dzięki którym był tak trudny do odebrania piłki.

Ile ważył Diego Maradona?

Waga Maradony z czasów kariery nie jest konsekwentnie potwierdzana w najważniejszych oficjalnych profilach. W opracowaniach piłkarskich pojawia się wartość około 67 kg, ale nie jest to informacja tak solidnie udokumentowana jak jego wzrost, data urodzenia czy statystyki reprezentacyjne.

Na jakiej pozycji grał Diego Maradona?

Diego Maradona grał przede wszystkim jako ofensywny pomocnik, klasyczna „dziesiątka”, a czasem także jako cofnięty napastnik. Łączył drybling, kreację, podawanie i strzelanie bramek, co czyniło go zawodnikiem trudnym do zaszufladkowania według klasycznego podziału pozycji.

W jakich klubach grał Diego Maradona?

W seniorskiej karierze Diego Maradona grał dla Argentinos Juniors (1976-1981), Boca Juniors (1981-1982), FC Barcelony (1982-1984), Napoli (1984-1991), Sevilli, Newell’s Old Boys i ponownie Boca Juniors. Karierę zakończył 25 października 1997 roku w Boca Juniors.

Ile mistrzostw świata wygrał Maradona?

Diego Maradona wygrał jedno mistrzostwo świata – w 1986 roku w Meksyku. Był wtedy kapitanem reprezentacji Argentyny i otrzymał Złotą Piłkę dla najlepszego zawodnika turnieju. W finale Argentyna pokonała RFN 3:2. Cztery lata później, w 1990 roku we Włoszech, dotarł z drużyną do finału, w którym Argentyna przegrała z RFN 0:1.

Co to była Ręka Boga?

„Ręka Boga” to nazwa pierwszego gola Maradony w ćwierćfinale mundialu 1986 z Anglią. Maradona zdobył wtedy bramkę po zagraniu ręką, którego sędziowie nie zauważyli. Sam piłkarz powiedział później, że gol padł „trochę głową Maradony, a trochę ręką Boga” – i stąd wzięła się nazwa, która przeszła do historii futbolu.

Co to był Gol Stulecia?

„Gol Stulecia” to drugi gol Maradony w ćwierćfinale mundialu 1986 z Anglią, zdobyty po rajdzie z własnej połowy boiska i minięciu kilku angielskich obrońców. Britannica opisuje to trafienie jako jeden z najbardziej pamiętnych momentów w historii mistrzostw świata, a w plebiscytach FIFA jest często wybierany najlepszym golem mundiali.

Ile bramek dla Argentyny strzelił Maradona?

W reprezentacji Argentyny Diego Maradona rozegrał 91 meczów i zdobył 34 bramki. Dane te potwierdzają zarówno AFA, czyli argentyńska federacja piłkarska, jak i Britannica. W kadrze narodowej grał w latach 1977-1994 i uczestniczył w czterech mundialach (1982, 1986, 1990, 1994).

Co osiągnął Maradona z Napoli?

W barwach SSC Napoli Diego Maradona zdobył dwa mistrzostwa Włoch (1987, 1990), Puchar Włoch 1987, Superpuchar Włoch i Puchar UEFA 1989. Były to największe sukcesy w historii klubu, a sam Maradona w Napoli stał się symbolem społecznym południowych Włoch. Po jego śmierci stadion San Paolo został przemianowany na Stadio Diego Armando Maradona.

Czy Diego Maradona był trenerem Argentyny?

Tak. Diego Maradona prowadził reprezentację Argentyny w latach 2008-2010 i był jej selekcjonerem podczas mundialu 2010 w RPA. Argentyna dotarła wtedy do ćwierćfinału. W tej drużynie występowali między innymi Lionel Messi, Carlos Tévez, Gonzalo Higuaín, Javier Mascherano i Ángel Di María.

Dlaczego stadion Napoli nazywa się Maradona?

Stadion San Paolo w Neapolu został przemianowany na Stadio Diego Armando Maradona po śmierci piłkarza – oficjalnie 4 grudnia 2020 roku. Decyzja była symbolicznym potwierdzeniem, że to Maradona poprowadził Napoli do największych sukcesów w historii klubu, w tym dwóch mistrzostw Włoch i Pucharu UEFA.

Czy Diego Maradona miał żonę i dzieci?

Tak. Diego Maradona poślubił 7 listopada 1989 roku w Buenos Aires Claudię Villafañe, a rozwód nastąpił w 2004 roku. Z tego związku pochodzą córki Dalma i Gianinna. W oficjalnych projektach rodzinnych związanych z jego dziedzictwem wymienianych jest pięcioro dzieci: Dalma, Gianinna, Diego Junior, Jana i Diego Fernando.

Czy Maradona był dziadkiem Sergio Agüero?

Diego Maradona był teściem, a nie dziadkiem Sergio Agüero. Jego córka Gianinna była żoną Agüero, a Maradona został dzięki temu dziadkiem Benjamína Agüero. Ten rodzinny wątek często pojawia się w wyszukiwaniach osób interesujących się relacjami między argentyńskimi piłkarskimi rodzinami.

Czy Maradona został wybrany piłkarzem stulecia?

Tak. W 2000 roku w internetowym głosowaniu FIFA Diego Maradona został wybrany najlepszym piłkarzem XX wieku – razem z Pelém. To wyróżnienie często pojawia się w biografiach jako symboliczny punkt w debacie o największych zawodnikach w historii futbolu i jest jednym z głównych argumentów dla zwolenników tezy o jego absolutnej wyjątkowości.

Kim był Diego Maradona?

Diego Armando Maradona był argentyńskim piłkarzem i trenerem, mistrzem świata 1986, legendą SSC Napoli, kapitanem reprezentacji Argentyny i jednym z dwóch najlepszych piłkarzy XX wieku według FIFA. Urodził się 30 października 1960 roku w Lanús, a zmarł 25 listopada 2020 roku w Tigre. W reprezentacji rozegrał 91 meczów i strzelił 34 bramki.

Pochodzenie, Villa Fiorito i Las Cebollitas

Diego Armando Maradona przyszedł na świat 30 października 1960 roku w Lanús, w prowincji Buenos Aires. Choć formalnie miejscem jego urodzenia było Lanús, jego dzieciństwo najczęściej łączy się z Villa Fiorito – ubogą dzielnicą na południowych obrzeżach Buenos Aires. To właśnie ten kontrast między skromnym pochodzeniem a późniejszą światową sławą stał się jednym z najważniejszych elementów jego legendy. Maradona nie był piłkarzem wychowanym w luksusie ani w akademii wielkiego europejskiego klubu. Jego droga zaczęła się od ulicznego futbolu, lokalnych boisk, dziecięcych drużyn i ogromnej naturalnej swobody w prowadzeniu piłki. Pochodził z licznej rodziny, był pierwszym synem po czterech córkach, a jego dwaj młodsi bracia, Hugo i Raúl, również zostali piłkarzami. Jego znakiem zodiaku był Skorpion.

Już jako dziecko Maradona wyróżniał się techniką i pewnością siebie z piłką przy nodze. W wieku ośmiu lat trafił do dziecięcej drużyny Las Cebollitas, która według Britanniki wygrała 136 kolejnych meczów i zdobyła mistrzostwo kraju. To brzmi jak gotowa legenda sportowa, ale w przypadku Maradony bardzo wcześnie zaczęto mówić o talencie wykraczającym poza zwykłe dziecięce wyróżnianie się na tle rówieśników. Jeszcze jako nastolatek podpisał kontrakt z Argentinos Juniors, a w argentyńskiej ekstraklasie zadebiutował w 1976 roku, zaledwie dziesięć dni przed szesnastymi urodzinami. Cztery miesiące później zagrał w reprezentacji Argentyny, co pokazuje, jak błyskawicznie przeszedł drogę od lokalnego cudownego dziecka do piłkarza obserwowanego przez cały kraj.

Wzrost, sylwetka i piłkarski styl

Diego Maradona nie wpisywał się w stereotyp wysokiego, atletycznego piłkarza. Oficjalnie najczęściej podawany wzrost to 165 cm, choć niektóre bazy piłkarskie podają nieco wyższą wartość, około 168 cm. Waga z czasów kariery nie jest konsekwentnie potwierdzana w najważniejszych oficjalnych profilach, dlatego bezpieczniej traktować takie dane ostrożnie. W opracowaniach piłkarskich występuje wartość 67 kg, ale nie jest to informacja tak solidnie potwierdzona jak jego wzrost, data urodzenia czy statystyki reprezentacyjne.

Sylwetka Maradony była jednym z powodów, dla których grał tak charakterystycznie. Niski środek ciężkości, mocne nogi, świetna równowaga i lewa noga prowadzona bardzo blisko piłki sprawiały, że trudno było go przewrócić lub odebrać mu futbolówkę bez faulu. Maradona grał przede wszystkim jako ofensywny pomocnik, klasyczna „dziesiątka”, czasem także jako cofnięty napastnik. Miał ciemne, kręcone włosy, intensywne spojrzenie i sposób poruszania się, który stał się rozpoznawalny nawet na archiwalnych nagraniach. Jego drybling często polegał nie na samej szybkości, lecz na zmianie rytmu, balansie i prowadzeniu piłki lewą stopą na bardzo małej przestrzeni.

Argentinos Juniors i Boca Juniors

Pierwszym wielkim etapem seniorskiej kariery Maradony było Argentinos Juniors. To tam zadebiutował w 1976 roku i bardzo szybko przestał być tylko obiecującym juniorem. W latach 1976-1981 rozegrał dla tego klubu ponad 160 meczów ligowych i zdobył ponad 100 bramek, co jak na ofensywnego pomocnika było wynikiem wyjątkowym. Był młody, efektowny, ale też bardzo konkretny. W Argentynie zaczęto widzieć w nim nie tylko przyszłość reprezentacji, lecz także zawodnika, który może zmienić sposób myślenia o roli kreatywnego pomocnika. Nie był tylko podającym, nie był tylko dryblerem i nie był tylko strzelcem – łączył wszystko naraz.

W 1981 roku przeniósł się do Boca Juniors, jednego z najbardziej znanych klubów w Argentynie. Ten transfer miał znaczenie większe niż zwykła zmiana barw. Boca to klub masowy, emocjonalny, silnie związany z Buenos Aires i argentyńską tożsamością piłkarską. Maradona nie spędził tam wtedy wielu lat, ale zdążył zdobyć mistrzostwo Argentyny i zbudować relację z kibicami, która przetrwała dekady. Później wrócił jeszcze do Boca pod koniec kariery, co zamknęło jego piłkarską drogę symboliczną klamrą – od argentyńskiej ulicy, przez Europę i mundialową chwałę, aż po powrót do jednego z klubów serca.

FC Barcelona – europejski rozdział

W 1982 roku Maradona trafił do FC Barcelony. Był to moment, w którym argentyński geniusz wszedł na europejską scenę klubową. Barcelona dała mu kontakt z innym stylem gry, inną presją i inną skalą oczekiwań. W Hiszpanii zdobył z klubem krajowe trofea, w tym Puchar Króla w 1983 roku, ale jego pobyt w Katalonii nie był tak długi i spokojny, jak można by oczekiwać po transferze zawodnika tej klasy. Z dzisiejszej perspektywy czas w Barcelonie był raczej przejściem między argentyńskim etapem dorastania a neapolitańskim etapem absolutnej legendy.

W Barcelonie Maradona grał z wielką intensywnością, ale dopiero kolejny transfer sprawił, że jego legenda klubowa eksplodowała. Gdy w 1984 roku przeszedł do Napoli, trafił do miasta, które było gotowe uczynić z niego nie tylko piłkarza, ale symbol społeczny. To ważne, bo Maradona w Neapolu nie był odbierany wyłącznie jako zagraniczna gwiazda. Stał się kimś, kto dawał klubowi i miastu poczucie, że mogą rzucić wyzwanie bogatszej, silniejszej północy Włoch.

Napoli, Ma-Gi-Ca i mistrzostwa Włoch

Najbardziej ikoniczny klubowy rozdział Maradony to SSC Napoli. Grał tam w latach 1984-1991 i to właśnie w Neapolu jego status przekroczył granice zwykłej popularności. Napoli przed jego przyjściem nie było klubem, który regularnie dominował we włoskiej piłce. Z Maradoną stało się drużyną zdolną do zdobywania najważniejszych trofeów. W 1987 roku Napoli wygrało Serie A oraz Puchar Włoch, a w 1990 roku ponownie zostało mistrzem Włoch. Do tego doszedł Puchar UEFA w 1989 roku. FIFA podsumowuje, że Maradona jako zawodnik wygrał łącznie 11 tytułów, w tym pięć z Napoli.

W Neapolu Maradona współtworzył drużynę z piłkarzami, którzy do dziś są kojarzeni z najlepszym okresem klubu. W ataku szczególnie zapamiętano trio Bruno Giordano, Diego Maradona i Careca, określane skrótem Ma-Gi-Ca. Nie chodziło wyłącznie o liczbę bramek, ale o styl, który łączył południowoamerykańską technikę, włoską taktykę i emocjonalność miasta. Maradona był kapitanem, liderem i twarzą tej drużyny. W barwach Napoli rozegrał 188 meczów ligowych i zdobył 81 bramek. Po jego śmierci stadion San Paolo został oficjalnie przemianowany na Stadio Diego Armando Maradona. Stało się to 4 grudnia 2020 roku.

Reprezentacja Argentyny i mundial 1986

W reprezentacji Argentyny Maradona rozegrał 91 meczów i zdobył 34 bramki. Dane te potwierdza zarówno AFA, czyli argentyńska federacja piłkarska, jak i Britannica. W kadrze narodowej zadebiutował jako nastolatek, a jego kariera reprezentacyjna trwała od 1977 do 1994 roku. Uczestniczył w czterech mundialach: 1982, 1986, 1990 i 1994. Pierwszy wielki triumf w narodowych barwach przyszedł jeszcze przed seniorską chwałą – w 1979 roku Maradona poprowadził Argentynę do zwycięstwa w młodzieżowych mistrzostwach świata.

Mundial 1986 w Meksyku pozostaje najważniejszym rozdziałem w sportowym życiorysie Maradony. Argentyna zdobyła wtedy mistrzostwo świata, a Maradona był kapitanem, liderem i najważniejszą postacią turnieju. W ćwierćfinale z Anglią strzelił dwa gole, które przeszły do historii futbolu. Pierwszy znany jest jako „Ręka Boga”, drugi jako „Gol Stulecia”, po rajdzie przez znaczną część boiska i minięciu kolejnych rywali. W finale mundialu 1986 Argentyna pokonała RFN 3:2, a Maradona otrzymał Złotą Piłkę dla najlepszego zawodnika turnieju.

Mundial 1990 i ostatni mundial 1994

Po triumfie w 1986 roku Maradona poprowadził Argentynę także do finału mistrzostw świata w 1990 roku we Włoszech. Argentyna przegrała wtedy z RFN 0:1, ale sam awans do finału był kolejnym dowodem, że Maradona potrafił prowadzić reprezentację nie tylko wtedy, gdy wszystko układało się idealnie. FIFA przypomina, że w mundialu 1990 tylko RFN zatrzymała Argentynę przed obroną tytułu.

Jego ostatnim mundialem był turniej w 1994 roku w Stanach Zjednoczonych. W ujęciu czysto sportowym to już końcowy fragment reprezentacyjnej kariery, ale do dziś często pojawia się w pytaniach kibiców, bo Maradona wciąż był wtedy postacią o ogromnej magnetycznej sile. Karierę w kadrze zakończył z dorobkiem 91 występów i 34 goli. Po latach w Napoli Maradona grał jeszcze w Sevilli, Newell’s Old Boys i ponownie w Boca Juniors. Ostatni mecz rozegrał 25 października 1997 roku.

Kariera trenerska i mundial 2010

Po zakończeniu kariery Maradona nie odszedł od futbolu. Pracował jako trener, działacz, osobowość medialna i komentowana publicznie legenda piłki. Najważniejszy trenerski etap przypadł na lata 2008-2010, kiedy prowadził reprezentację Argentyny. Z kadrą awansował na mistrzostwa świata w RPA w 2010 roku i dotarł do ćwierćfinału turnieju. W tej drużynie występowali między innymi Lionel Messi, Carlos Tévez, Gonzalo Higuaín, Javier Mascherano i Ángel Di María.

Później Maradona prowadził także kluby poza Argentyną, między innymi Al-Wasl w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Fujairah, Dorados de Sinaloa w Meksyku oraz Gimnasię La Plata. Trenersko nie osiągnął takiego statusu jak jako piłkarz, ale jego obecność przyciągała uwagę wszędzie tam, gdzie się pojawiał. Był jednym z tych byłych zawodników, którzy nawet siedząc na ławce rezerwowych potrafili stać się głównym tematem meczu. W 2005 roku prowadził również argentyński program telewizyjny „La Noche del 10”.

Najważniejsze osiągnięcia i miejsce w historii

Największym osiągnięciem Maradony pozostaje mistrzostwo świata z 1986 roku. Do tego dochodzi wicemistrzostwo świata z 1990 roku, młodzieżowe mistrzostwo świata z 1979 roku, mistrzostwo Argentyny z Boca Juniors, trofea z Barceloną oraz złoty okres Napoli, obejmujący dwa mistrzostwa Włoch, Puchar Włoch, Superpuchar Włoch i Puchar UEFA. FIFA podkreśla, że w całej karierze piłkarskiej zdobył 11 tytułów jako zawodnik, w tym dwa z reprezentacją Argentyny i pięć z Napoli.

Indywidualne znaczenie Maradony trudno sprowadzić do samych pucharów. W 2000 roku w internetowym głosowaniu FIFA został wybrany najlepszym piłkarzem XX wieku razem z Pelém, co często pojawia się w biografiach jako symboliczny punkt w debacie o największych zawodnikach w historii futbolu. Maradona jest także jednym z najczęściej porównywanych piłkarzy w dziejach – najpierw do Pelégo, później do Lionela Messiego. Te porównania wynikają nie tylko z narodowości, ale też z roli „dziesiątki”, lewonożnego geniusza i zawodnika, który potrafił nieść na sobie oczekiwania całego kraju. W statystykach klubowych najczęściej podaje się, że w 21-letniej profesjonalnej karierze rozegrał około 490 oficjalnych meczów klubowych i zdobył 259 bramek.

Życie prywatne, Claudia Villafañe i pięcioro dzieci

Najważniejszą i najlepiej udokumentowaną relacją prywatną Maradony było małżeństwo z Claudią Villafañe. Para pobrała się 7 listopada 1989 roku w Buenos Aires, a rozwód nastąpił w 2004 roku. Z tego związku pochodzą dwie córki: Dalma i Gianinna. Maradona miał także dzieci z innych relacji. W kontekście oficjalnej Fundacji Maradony wymienianych jest pięcioro dzieci zaangażowanych w zachowanie jego dziedzictwa: Dalma, Gianinna, Diego Junior, Jana i Diego Fernando.

Maradona był również związany rodzinnie ze światem futbolu przez córkę Gianinnę, która była żoną Sergio Agüero. Dzięki temu Maradona został dziadkiem Benjamína Agüero, co często pojawia się w wyszukiwaniach osób interesujących się związkami między argentyńskimi piłkarskimi rodzinami. W codziennym życiu Maradona oscylował między Argentyną, Włochami, Hiszpanią i innymi krajami, ale to Buenos Aires i Neapol były dla niego punktami odniesienia.

Diego Maradona dziś – Fundacja, M10 i pamięć Neapolu

Diego Maradona zmarł w 2020 roku, więc nie prowadzi już aktywnej działalności zawodowej. Aktualne informacje wokół jego osoby dotyczą głównie pamięci, dziedzictwa, miejsc symbolicznych i projektów tworzonych przez rodzinę. Jednym z najważniejszych jest Fundación Maradona, której celem jest zachowanie pamięci o piłkarzu oraz wspieranie projektów sportowych, kulturalnych i edukacyjnych. Fundacja informuje, że przewodniczy jej Dalma Maradona, a tworzą ją także Diego Junior, Gianinna, Jana i Diego Fernando. Drugim ważnym projektem jest M10 Memorial w Buenos Aires – przestrzeń spotkania, podziwu i hołdu dla Maradony, położona w pobliżu Casa Rosada i Puerto Madero.

Pamięć o Maradonie jest też bardzo silna w Neapolu. Stadion Napoli nosi jego imię, murale i pamiątki w mieście są częścią lokalnej kultury kibicowskiej, a sam Maradona pozostaje jednym z najważniejszych symboli klubu. W tym sensie jego „aktualność” nie polega na nowych meczach czy projektach sportowych, ale na ciągłej obecności w zbiorowej pamięci piłki nożnej. Z Villa Fiorito, przez Argentinos Juniors, Boca Juniors, Barcelonę i Napoli, do mistrzostwa świata 1986 i finału w 1990, Diego Armando Maradona zbudował biografię, którą trudno porównać z jakimkolwiek innym piłkarzem. Numer 10, jego lewa noga i mundial w Meksyku pozostają symbolami całej epoki futbolu.