Bronisław Komorowski

Bronisław Maria Komorowski to polski polityk, historyk i były prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2010-2015. Urodził się 4 czerwca 1952 w Obornikach Śląskich. Działacz opozycji antykomunistycznej, poseł, minister obrony narodowej, marszałek Sejmu. Po katastrofie smoleńskiej czasowo wykonywał obowiązki prezydenta RP.

Kim jest Bronisław Komorowski – najważniejsze fakty

Bronisław Komorowski to jeden z najważniejszych polityków III RP. Urodził się 4 czerwca 1952 w Obornikach Śląskich, pochodzi z rodziny o tradycjach ziemiańskich i niepodległościowych. Ukończył historię na Uniwersytecie Warszawskim. Działał w opozycji antykomunistycznej od czasów licealnych, współpracował z KOR i ROPCiO, był drukarzem, kolporterem i redaktorem prasy podziemnej. W stanie wojennym został internowany. Po 1989 roku pełnił funkcję wiceministra obrony narodowej (1990-1993), był posłem w latach 1991-2010, ministrem obrony narodowej w rządzie Jerzego Buzka (2000-2001) i marszałkiem Sejmu (2007-2010). Po katastrofie smoleńskiej 10 kwietnia 2010 roku przejął obowiązki prezydenta RP. W wyborach 2010 pokonał Jarosława Kaczyńskiego z wynikiem 53,01%. Urząd prezydenta sprawował od 6 sierpnia 2010 do 6 sierpnia 2015 roku. W 2015 roku przegrał reelekcję z Andrzejem Dudą. Żona Anna Komorowska, pięcioro dzieci.

Imię i nazwisko Bronisław Komorowski
Pełne imię Bronisław Maria Komorowski
Data urodzenia 4 czerwca 1952
Wiek 74 lat
Miejsce urodzenia Oborniki Śląskie
Znak zodiaku Bliźnięta
Wzrost 174 cm
Narodowość polska
Zawód polityk, historyk, były prezydent RP
Prezydent RP 6 sierpnia 2010 – 6 sierpnia 2015
Wykształcenie historia, Uniwersytet Warszawski
Partia obecnie bezpartyjny (dawniej UD, UW, SKL, PO)
Żona Anna Komorowska (ślub 1977)
Dzieci pięcioro (Zofia, Tadeusz, Maria, Piotr, Elżbieta)

Ile lat ma Bronisław Komorowski?

Bronisław Komorowski ma 74 lat. Urodził się 4 czerwca 1952 roku w Obornikach Śląskich.

Bronisław Komorowski wiek

Bronisław Komorowski ma 74 lat. Urodził się 4 czerwca 1952 roku.

Najczęściej zadawane pytania o Bronisława Komorowskiego

Kim jest Bronisław Komorowski?

Bronisław Komorowski to polski polityk i historyk, były działacz opozycji antykomunistycznej, poseł, minister obrony narodowej, marszałek Sejmu oraz prezydent RP w latach 2010-2015.

Jak naprawdę nazywa się Bronisław Komorowski?

Pełne imię i nazwisko byłego prezydenta to Bronisław Maria Komorowski.

Kiedy urodził się Bronisław Komorowski?

Bronisław Komorowski urodził się 4 czerwca 1952 roku w Obornikach Śląskich koło Wrocławia.

Jakiego znaku zodiaku jest Bronisław Komorowski?

Bronisław Komorowski urodził się 4 czerwca 1952 roku, więc jego znak zodiaku to Bliźnięta.

Jaki wzrost ma Bronisław Komorowski?

W mediach najczęściej pojawia się informacja o około 174 cm wzrostu Bronisława Komorowskiego, ale nie jest to oficjalna dana z państwowego biogramu.

Jakie wykształcenie ma Bronisław Komorowski?

Bronisław Komorowski ukończył historię na Uniwersytecie Warszawskim. Obronił pracę magisterską na Wydziale Historycznym UW. W okresie stanu wojennego i później wykładał historię w niższym seminarium duchownym w Niepokalanowie.

Czy Bronisław Komorowski był w opozycji antykomunistycznej?

Tak. Bronisław Komorowski działał w opozycji demokratycznej od czasów licealnych. Brał udział w manifestacjach marca 1968 roku, współpracował z KOR i ROPCiO, był drukarzem, kolporterem i redaktorem prasy podziemnej, a w stanie wojennym został internowany.

Kiedy Bronisław Komorowski był prezydentem?

Bronisław Komorowski był prezydentem RP od 6 sierpnia 2010 roku do 6 sierpnia 2015 roku. Wcześniej, po katastrofie smoleńskiej z 10 kwietnia 2010 roku, jako marszałek Sejmu wykonywał obowiązki prezydenta.

Kogo pokonał Bronisław Komorowski w wyborach prezydenckich?

W 2010 roku Bronisław Komorowski pokonał w drugiej turze Jarosława Kaczyńskiego. Uzyskał 53,01 proc. głosów wobec 46,99 proc. dla kandydata PiS.

Z kim Bronisław Komorowski przegrał wybory prezydenckie?

W 2015 roku Bronisław Komorowski przegrał w drugiej turze z Andrzejem Dudą. Andrzej Duda uzyskał 51,55 proc. głosów, a Komorowski 48,45 proc.

Czy Bronisław Komorowski był ministrem obrony?

Tak. W latach 2000-2001, w rządzie Jerzego Buzka, Bronisław Komorowski był ministrem obrony narodowej. Wcześniej, w latach 1990-1993, pełnił funkcję wiceministra obrony narodowej.

Co robił Bronisław Komorowski po katastrofie smoleńskiej?

Po katastrofie smoleńskiej z 10 kwietnia 2010 roku, w której zginął prezydent Lech Kaczyński, Bronisław Komorowski jako marszałek Sejmu zgodnie z Konstytucją RP przejął obowiązki prezydenta. Pełnił je od 10 kwietnia do 8 lipca 2010 roku.

Czy Bronisław Komorowski ma żonę?

Tak. Żoną Bronisława Komorowskiego jest Anna Komorowska, z domu Dembowska. Para pobrała się w 1977 roku.

Ile dzieci ma Bronisław Komorowski?

Bronisław i Anna Komorowscy mają pięcioro dzieci: Zofię, Tadeusza, Marię, Piotra i Elżbietę.

Czym zajmuje się obecnie Bronisław Komorowski?

Bronisław Komorowski działa jako były prezydent, komentator życia publicznego i uczestnik debat. Występuje w mediach, bierze udział w wydarzeniach publicznych i komentuje tematy związane z bezpieczeństwem, Ukrainą, demokracją i polityką europejską.

Dane podstawowe i pochodzenie

Bronisław Komorowski, a właściwie Bronisław Maria Komorowski, urodził się 4 czerwca 1952 roku w Obornikach Śląskich koło Wrocławia. Jest politykiem, historykiem, byłym marszałkiem Sejmu i byłym prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej. W polskiej polityce kojarzony jest przede wszystkim z nurtem centroprawicowym, konserwatywno-liberalnym i obywatelskim, choć jego droga polityczna prowadziła przez różne środowiska: opozycję demokratyczną, Unię Demokratyczną, Unię Wolności, Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe i Platformę Obywatelską.

Pochodzi z rodziny inteligenckiej, opisywanej jako rodzina o tradycjach ziemiańskich i niepodległościowych. Ten element biografii często wracał w jego publicznym wizerunku. Komorowski był politykiem, który chętnie odwoływał się do historii, patriotyzmu, symboliki państwowej, tradycji niepodległościowej i etosu dawnej Rzeczypospolitej.

Ukończył XXIV Liceum Ogólnokształcące im. Cypriana Norwida w Warszawie, a następnie studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Obronił pracę magisterską na Wydziale Historycznym UW. Jego wykształcenie historyczne miało znaczenie nie tylko formalne, ale też praktyczne: przez lata komentował politykę przez pryzmat historii, tradycji państwowej i pamięci o opozycji antykomunistycznej. W okresie stanu wojennego i później wykładał historię w niższym seminarium duchownym w Niepokalanowie.

Wygląd i cechy rozpoznawcze

Nie ma jednego oficjalnego biogramu państwowego, który podawałby wzrost i wagę Bronisława Komorowskiego. W mediach najczęściej pojawia się informacja, że ma około 174 cm wzrostu, ale należy ją traktować jako dane medialne. Na publicznych zdjęciach i nagraniach Komorowski jest rozpoznawalny jako mężczyzna o masywnej sylwetce, krótkich siwiejących włosach, spokojnym wyrazie twarzy i tradycyjnym, formalnym stylu ubioru.

Jego wizerunek polityczny przez lata budowano wokół spokoju, doświadczenia i swojskości. W czasie prezydentury często pokazywał się jako polityk mniej spektakularny niż poprzednicy, ale starający się podkreślać stabilność, umiar, wspólnotowość i przywiązanie do procedur.

Z drugiej strony właśnie ten styl bywał przez krytyków oceniany jako zbyt zachowawczy, mało dynamiczny albo podatny na wizerunkowe wpadki. Komorowski nie był politykiem jednego wielkiego gestu, lecz raczej politykiem instytucjonalnym, który najważniejsze role odgrywał w parlamencie, rządzie i Pałacu Prezydenckim.

Działalność opozycyjna przed 1989 rokiem

Bronisław Komorowski zaangażował się w działalność opozycyjną już jako licealista. W czasie wydarzeń marcowych 1968 roku brał udział w manifestacjach, a pierwszy raz został aresztowany w grudniu 1971 roku. Ten wątek jest ważny, bo pokazuje, że jego opozycyjna biografia zaczęła się wcześniej niż Solidarność.

W drugiej połowie lat 70. uczestniczył w akcjach pomocy dla robotników Radomia i Ursusa represjonowanych po protestach z 1976 roku. Współpracował z Komitetem Obrony Robotników i Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Był drukarzem, kolporterem, dziennikarzem i wydawcą prasy podziemnej.

W 1977 roku pracował w Zespole Prasy PAX, a w latach 1980-1981 w Ośrodku Badań Społecznych NSZZ Solidarność Regionu Mazowsze. Od września 1982 roku był redaktorem niezależnego, podziemnego pisma ABC, którego tytuł rozwijano jako „Adriatyk – Bałtyk – Morze Czarne”. W czasie stanu wojennego został internowany, a w całym okresie działalności opozycyjnej był wielokrotnie zatrzymywany i represjonowany.

Wejście do polityki po 1989 roku

Po przełomie 1989 roku Komorowski szybko wszedł do struktur państwowych. W latach 1989-1990 był dyrektorem gabinetu Aleksandra Halla w Urzędzie Rady Ministrów. Następnie, w latach 1990-1993, w rządach Tadeusza Mazowieckiego, Jana Krzysztofa Bieleckiego i Hanny Suchockiej, pełnił funkcję wiceministra obrony narodowej do spraw wychowawczo-społecznych.

Od 1991 do 2010 roku Komorowski był posłem kolejnych kadencji Sejmu. To bardzo długi okres parlamentarnej obecności. Pracował między innymi w Komisji do spraw Polaków poza granicami kraju, Komisji Obrony Narodowej i Komisji Spraw Zagranicznych. Od 1997 do 2000 roku przewodniczył sejmowej Komisji Obrony Narodowej.

W latach 2000-2001, w rządzie Jerzego Buzka, był ministrem obrony narodowej. To okres tuż po wejściu Polski do NATO, kiedy polska armia musiała dostosowywać się do standardów Sojuszu Północnoatlantyckiego.

Partie polityczne i droga do Platformy Obywatelskiej

Bronisław Komorowski był związany z kilkoma formacjami politycznymi. Należał do Unii Demokratycznej, później do Unii Wolności, w której pełnił funkcję sekretarza generalnego. Następnie działał w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym, gdzie był wiceprzewodniczącym. Ten etap pokazuje jego przynależność do środowiska umiarkowanej prawicy i centrum.

W 2001 roku wstąpił do Platformy Obywatelskiej. W tej partii pełnił funkcję przewodniczącego regionu mazowieckiego, a w czerwcu 2006 roku został wiceprzewodniczącym PO. W październiku 2005 roku wybrano go na wicemarszałka Sejmu V kadencji, a w listopadzie 2007 roku – na marszałka Sejmu VI kadencji. To właśnie funkcja marszałka Sejmu okazała się później kluczowa dla jego drogi do prezydentury.

Marszałek Sejmu i katastrofa smoleńska

Jako marszałek Sejmu Bronisław Komorowski znalazł się w centrum jednego z najbardziej dramatycznych momentów historii III RP. 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem zginął prezydent Lech Kaczyński oraz 95 innych osób, w tym wielu przedstawicieli najwyższych władz państwowych. Zgodnie z Konstytucją RP obowiązki prezydenta przejął marszałek Sejmu, czyli Bronisław Komorowski.

Funkcję pełniącego obowiązki prezydenta sprawował od 10 kwietnia do 8 lipca 2010 roku. Był to czas żałoby, politycznego napięcia i przygotowań do przyspieszonych wyborów prezydenckich. Komorowski musiał jednocześnie reprezentować państwo w okresie kryzysu, podejmować decyzje instytucjonalne i prowadzić kampanię wyborczą jako kandydat Platformy Obywatelskiej.

Wybory prezydenckie 2010 roku

W wyborach prezydenckich 2010 roku Bronisław Komorowski był kandydatem Platformy Obywatelskiej. Jego głównym rywalem został Jarosław Kaczyński, brat zmarłego prezydenta i lider Prawa i Sprawiedliwości. Kampania odbywała się w atmosferze wyjątkowego napięcia, ponieważ była naznaczona świeżą pamięcią katastrofy smoleńskiej i żałobą po prezydencie.

W drugiej turze, 4 lipca 2010 roku, Komorowski pokonał Jarosława Kaczyńskiego. Według danych PKW uzyskał 8 933 887 głosów, czyli 53,01 proc., a Jarosław Kaczyński 7 919 134 głosy, czyli 46,99 proc. Urząd prezydenta objął 6 sierpnia 2010 roku, składając przysięgę przed Zgromadzeniem Narodowym. Był to jeden z momentów największej politycznej dominacji PO w historii III RP.

Prezydentura 2010-2015

Prezydentura Bronisława Komorowskiego była okresem relatywnej stabilności instytucjonalnej, ale też narastającej polaryzacji politycznej. W przeciwieństwie do Lecha Kaczyńskiego, który często spierał się z rządem Donalda Tuska, Komorowski funkcjonował w układzie znacznie bardziej zgodnym z większością rządową. Zwolennicy oceniali to jako czas spokojnej współpracy. Krytycy zarzucali mu zbyt małą niezależność wobec Platformy Obywatelskiej.

W czasie kadencji Komorowski akcentował znaczenie bezpieczeństwa, polityki obronnej, obecności Polski w NATO, modernizacji sił zbrojnych, samorządu, rodziny i dialogu. W polityce zagranicznej ważne były relacje z Unią Europejską, Stanami Zjednoczonymi oraz krajami Europy Środkowo-Wschodniej. Szczególną rolę odgrywała Ukraina.

Jednym z bardziej rozpoznawalnych elementów jego prezydentury była kampania „Zgoda buduje„, nawiązująca do stylu polityki opartej na łagodzeniu konfliktów. To hasło miało działać jako przeciwieństwo ostrej partyjnej wojny. W czasie jego kadencji odbywały się też ważne wydarzenia symboliczne, między innymi obchody rocznicowe związane z Konstytucją 3 maja, odzyskaniem niepodległości i 25-leciem wolności.

Wybory prezydenckie 2015 roku i porażka z Andrzejem Dudą

W 2015 roku Bronisław Komorowski ubiegał się o reelekcję. Początkowo wydawał się faworytem wyborów. Sondaże przez długi czas dawały mu wysokie poparcie, a wielu komentatorów zakładało, że zwycięstwo urzędującego prezydenta jest bardzo prawdopodobne. Kampania szybko pokazała jednak, że nastroje społeczne są inne. Kandydat PiS Andrzej Duda prowadził dynamiczną kampanię, jeździł po kraju, korzystał z energii młodszego pokolenia wyborców.

Jednym z problemów kampanii Komorowskiego było wrażenie nadmiernej pewności zwycięstwa. Do tego doszły wpadki wizerunkowe, słabsza mobilizacja elektoratu PO, popularność Pawła Kukiza w pierwszej turze oraz rosnące poczucie społecznego zmęczenia rządami Platformy Obywatelskiej. W drugiej turze 24 maja 2015 roku wygrał Andrzej Duda, uzyskując 51,55 proc. głosów. Bronisław Komorowski zdobył 48,45 proc. Była to jedna z największych politycznych niespodzianek tamtego okresu.

Kontrowersje i krytyka

Bronisław Komorowski nie należał do polityków kojarzonych z wielkimi aferami osobistymi, ale jego kariera miała kilka kontrowersyjnych wątków. Jednym z nich było zamiłowanie do polowań. Sam temat myślistwa stał się problemem wizerunkowym, szczególnie wśród wyborców bardziej wrażliwych na prawa zwierząt. Media przypominały wypowiedzi Anny Komorowskiej, że mąż ograniczy polowanie do „łowów z aparatem fotograficznym”.

Drugim obszarem krytyki były wpadki kampanijne i komunikacyjne. W 2015 roku przeciwnicy polityczni chętnie wykorzystywali potknięcia językowe, wypowiedzi, zachowania podczas spotkań z wyborcami. Jednym z głośniejszych przykładów był wpis dotyczący katastrofy w Nepalu, w którym pojawił się błąd ortograficzny. Nie były to sprawy o znaczeniu państwowym, ale w kampanii prezydenckiej miały wymiar symboliczny.

Krytycy z prawej strony sceny politycznej zarzucali mu też zbyt bliskie związki z Platformą Obywatelską i brak realnej niezależności w czasie prezydentury. Z kolei część komentatorów liberalnych po latach wskazywała, że jego kampania reelekcyjna zbyt późno zareagowała na zmianę nastrojów społecznych.

Działalność po prezydenturze

Po zakończeniu kadencji Bronisław Komorowski nie wrócił do czynnej polityki partyjnej. W 2016 roku zainicjował działalność Instytutu Bronisława Komorowskiego, który miał zajmować się tematyką europejską, bezpieczeństwem, dialogiem i promowaniem doświadczeń polskiej transformacji. Wirtualna Polska w 2025 roku informowała, że Instytut zaprzestał działalności w związku z wyczerpaniem środków finansowych.

W ostatnich latach Komorowski pozostawał aktywny głównie jako były prezydent, komentator życia publicznego i uczestnik debat. Występował w mediach, komentował politykę rządu, działania kolejnych prezydentów, relacje Polski z Ukrainą, bezpieczeństwo, NATO, Unię Europejską i kondycję polskiej demokracji. W 2025 i 2026 roku udzielał wywiadów między innymi w RMF FM, Radiu Zet, Onecie, TVP i innych mediach.

W maju 2026 roku media cytowały jego wypowiedzi o emeryturach byłych prezydentów i konieczności dorabiania do świadczenia. Komorowski mówił wtedy, że rozumie decyzje byłych prezydentów, którzy podejmują dodatkową aktywność zawodową, bo emerytura prezydencka nie wystarcza na utrzymanie określonego poziomu życia.

Życie prywatne

Bronisław Komorowski jest żonaty z Anną Komorowską, z domu Dembowską. Para pobrała się w 1977 roku. Anna Komorowska w latach 2010-2015 była pierwszą damą i prowadziła działalność społeczną oraz charytatywną, choć w porównaniu z niektórymi innymi pierwszymi damami miała raczej spokojny, mniej medialny styl obecności publicznej.

Bronisław i Anna Komorowscy mają pięcioro dzieci: Zofię, Tadeusza, Marię, Piotra i Elżbietę. W mediach pojawiały się również informacje o wnukach, ale w profilu publicznym wystarczy podać potwierdzone informacje rodzinne bez wchodzenia w prywatność kolejnych pokoleń.

Komorowski publicznie kojarzony jest przede wszystkim z Warszawą i Mazowszem, ale jego rodzinne korzenie i styl życia często łączono również z tradycją ziemiańską, historią, przyrodą oraz polowaniami.

Bronisław Komorowski dziś

Na koniec maja 2026 roku Bronisław Komorowski pozostaje aktywnym byłym prezydentem, komentatorem i uczestnikiem debat publicznych. Występuje w mediach, bierze udział w wydarzeniach publicznych, komentuje politykę, sytuację międzynarodową, relacje Polski z Ukrainą oraz scenę partyjną. Jego głos liczy się w dyskusjach o bezpieczeństwie i polityce europejskiej.

Komorowski komentował też relacje rządu z urzędem prezydenta, sytuację w Platformie Obywatelskiej, możliwe scenariusze na scenie partyjnej oraz rolę byłych prezydentów w życiu publicznym. Pozostaje politykiem, który chętnie odwołuje się do tradycji państwowej, parlamentarnej i obywatelskiej. Mimo że nie pełni już żadnej funkcji partyjnej ani państwowej, jego wypowiedzi nadal mają wagę głosu byłej głowy państwa.

Dziedzictwo prezydentury Komorowskiego pozostaje przedmiotem politycznego sporu. Dla jednych był prezydentem spokojnej współpracy z rządem i symbolem stabilności III RP. Dla innych – politykiem zbyt mało niezależnym, którego porażka z Andrzejem Dudą w 2015 roku otworzyła nowy rozdział polskiej polityki. Niezależnie od ocen jego dwie role – pełniący obowiązki prezydenta po Smoleńsku i pierwszy prezydent wybrany po katastrofie – na trwałe wpisały go w historię III RP.

Przewijanie do góry